Een 10 op de schaal van Parship.
Ik was een graaf, gezeten in een statige fauteuil in de al even statige woonkamer van een landgoed met heimwee. Om het uur kwam er een nieuwe groep dorpelingen op bezoek en dan las ik hen verhalen voor terwijl mijn charmante hofdame thee inschonk. Soms heb je van die zondagmiddagen.
Toen de tweede groep dorpelingen mijn landgoed verliet, hoorde ik één van hen nog net verzuchten: 'O, wat heerlijk: een man die je voorleest. Dat ga ik aan mijn Parship profiel toevoegen.'
Hoe mooi kunnen complimenten worden.
’s Avonds moest ik helaas weer terug naar het gewone leven. Onderweg deed ik precies hetzelfde als op de heenweg: keihard het album van Tim Knol opzetten en met opzet een paar keer verkeerd rijden om het helemaal uit te kunnen luisteren. Wat een plaat. Als u in het bezit bent van een Parship profiel: niet aarzelen.
Wat een ronduit briljante foto. Met als prijswinnend detail: het witte plastic tasje.
beerends (URL) - 02-02-’10 13:04