Pak.
Ik wilde een nieuw kostuum. Ik wist precies wat voor kostuum. Geen ruiten, geen strepen, geen motieven van welke aard dan ook, geen andere kleuren dan grijs of donkergrijs. Strak getailleerd. Dunne revers. Kortom, een pak dat er precies zo uit ziet als het pak dat ik reeds bezit.
Ik kocht het zeven en een half jaar geleden voor de begrafenis van mijn vader. Wanneer je je verdriet niet kan verbergen, kan je het maar beter mooi vorm geven. Daarna heb ik dat kostuum jaren niet gedragen.
De presentaties van mijn boek waren op 5 en 6 september 2009 – precies zeven jaar na het overlijden van mijn vader. Er waren ongetwijfeld mensen die dachten dat dit geen toeval kon zijn, maar dat was het wel. Wat géén toeval was: op die presentaties droeg ik mijn kostuum weer. En ik ben het blijven dragen op alle gelegenheden waar ik het voorbije half jaar in mijn functie als auteur aanwezig was.
Behalve twee weken geleden in Leuven. Ik had geen kostuum aan en op slag wees Joost Vandecasteele mij streng terecht, in één vloeiende beweging de gelegenheid te baat nemende om mij op vaderlijke toon te beledigen.
‘Amai, gij ziet er slonzig uit.’
Die dag gebeurde er vanalles wat normaal gezien nooit gebeurt wanneer ik een pak draag.
Het Boekenbal leek mij een geschikt moment om over te schakelen naar een nieuw kostuum. Niet uit symbolische overwegingen. Wel omdat ik weliswaar nog steeds niet dik ben, maar wel een kilo of vier dikker dan zeven en een half jaar geleden. En er zijn twee dingen die ik ten allen prijze wil vermijden wanneer ik op het Boekenbal vertoef. Ik wil er niet slonzig uitzien. Dat gun ik Joost Vandecasteele niet. En ik wil op geen enkele manier door mijn outfit gehinderd worden bij het uitvoeren van die sexy motherfuckers van danspasjes waarvoor ik wijd en zijd bekend sta. Dat wilt u ook niet. Geloof mij.
Dus zonet heb ik een nieuw pak gekocht. Een strak getailleerd, donkergrijs pak met dunne revers. Dat ik mij bij deze aankoop noodgedwongen heb moeten laten adviseren door twee zonnebankbruine sportschooljeanetten, heb ik voor lief genomen. Dat was niet makkelijk.