The eyes of fear want you to put bigger locks on your door.
Vanochtend ontving ik een brief van Welman Facility Management, een bedrijf gehuisvest op enkele straten afstand van waar wij wonen.
De eerste zin: ‘Geachte bewoner, er wordt de laatste tijd steeds meer ingebroken in het havengebied.'
Daar had ik nog niks van gemerkt. Maar ik verkoop dan ook geen anti-inbraakstippen of draaiknopsluitingen. Bill Hicks zei: ‘The eyes of fear want you to put bigger locks on your door.' Maar ik betwijfel of Frank Welman daar zijn inspiratie vandaan haalde.
Ik vond het niet heel netjes van Frank om zijn draaiknoppen te promoten met angst. Maar het is natuurlijk vooral overbodig. Angst vindt zijn eigen weg wel. Angst is een zucht die geluidloos door huizen en straten zwerft, gezichten streelt, handen bestuurt, stemmen doet trillen. Zij drijft op de klanken die onze oorschelpen vangen, op de lucht die we uitademen, de kamer in. Ze kruipt in de voorwerpen die ons omringen. Ik vraag mij altijd af: wie ziet die voorwerpen wanneer wij er niet zijn?
Liefje daarentegen zei: ‘Ik vraag me af of dit soort brieven een hogere conversie realiseren.' Liefje is voor niks of niemand bang, behalve dan voor conversieprognoses die niet mathematisch te onderbouwen zijn.