Nog een keer knallen.
Vanavond doe ik in Den Bosch mijn laatste literaire optreden van een lange en fijne reeks die in september vorig jaar begon, alvorens een zomerstop in acht te nemen waarbij ik vermoed dat ook de frequentie van blogjes en tweets enigszins zal afnemen.
Gisteren nog had ik een interview met Menno voor about(:)blank via Skype en plots betrapte ik mezelf erop dat ik spontaanweg aan een haast emotionele lofzang begon over social media en alle fijne dingen ze mij gebracht hebben sinds ik vijf jaar geleden met bloggen begon. Maar het is waar. Dat ik nu alweer een hele week elke ochtend met frisse moed voor de computer mag gaan zitten om te schrijven en dat ik dat de komende maanden zo dagelijks mag blijven doen, is eigenlijk te danken aan dit blog en alles wat eruit voortvloeide, en dus ook dankzij u. Merci.
Ga ik nu even duizend woorden tikken, voorleesfragmenten kiezen, bolletjestrui inpakken, gitaar in de koffer gooien, en dan richting Den Bosch om nog één keer te knallen, op alle vlakken. Lees: ik heb hotel genomen.