Weg met Amerika
De Amerikanen lachen zich kapot met wat er gebeurt in Frankrijk. `Wakker worden Europa, `t is oorlog.`, koppen de kranten. Want ja, voor zo`n Amerikaan is Frankrijk al snel gelijk aan Europa (waargebeurd verhaal: `So where you`re from? Belgium? Mmmm, never heard of but hey, Texas is big.`) De Veuve-Clicquot spoot nog net niet tot tegen het plafond toen ze het goede nieuws hoorden. Die domme Fransen ook met hun arrogant tolerante beleidje.
Het is toch wat.
Eerst hulp weigeren wanneer die aangeboden wordt. Dan met schaamrood op de wangen vragen of we toch niet een handje willen komen helpen want goh het is bij nader inzien toch wel wat veel water en wat veel wind en onze eigen mensen zijn te druk met elkaars hoofd in te slaan en elkaars breedbeeldtelevisie op de pick-up te laden.
En vervolgens ons keihard uitlachen wanneer het hier misgaat op zo`n toontje van `zie je nu wel, we hebben het altijd al gezegd`.
Alleen wie zich heel erg schaamt voor zichzelf, kan zo schaamteloos lachen met het leed van een ander.
Het is erg gesteld met het zelfbeeld van Amerika.