De eerste avond op de grote driedaagse nieuwjaarsreceptie van de verzamelde muziekindustrie. Een analyse.

1. Wanneer ik Huize Maas binnenloop, zie ik dat er Jupiler getapt wordt. Net als in Humphrey`s daarstraks. En De Beurs daarna. Tot zover mijn voornemen om het op de eerste avond rustig aan te doen. Twee jaar geleden was Jupiler in Nederland enkel te verkrijgen via een ondergronds netwerk van Oezbeken met donkere ogen en fijne, dunne snorretjes die het risico wel wilden nemen omdat ze toch niks meer te verliezen hadden. Het was, kortom, niet in de reguliere handel verkrijgbaar en er werd in kringen waar Belgische ex-pats vertoeven over gesproken als betrof het de Heilige Graal. We hoorden de verhalen van zij die teruggekeerd waren en `s nachts konden we de slaap niet vatten van opwinding en heimwee. Maar nu is Jupiler overal. Als een goedaardig virus dat zich de efficientie en meedogenloosheid van haar terminale collega`s heeft eigen gemaakt, verspreidt het klaterende goud van Luik zich langzaam over dit weifelende land. Eerst hun tolerantie, dan hun vrijheid van meningsuiting, en nu moet ook hun bier eraan geloven. Het is een stille revolutie, zonder propaganda. Plotseling is daar Jupiler. Kinderen springen blij op uit de schoot van hun moeder. De mannen kopen een nieuwe jurk voor hun vrouwen en zingen vrolijk een lied.

2. Er is een meisje en ze heeft een nieuw hip tijdschrift. Ze heeft wit haar dat links korter is dan rechts en ze draagt rode laarzen en vuurrode lippen en ik probeer niet aan haar navel te denken. Kortom, ik ben een beetje bang voor haar. Ik sms je als ik in Huize Maas ben, had ze gemaild. Dan zouden we een biertje drinken. Maar voor zaken wou ze graag een aparte afspraak achteraf. Ik huiver bij de gedachte en loop naar de bar achteraan in de zaal. Sms. `Ik sta bij de boxen links vooraan.` Mooi, voorlopig gaat alles naar wens. Zouden er eigenlijk nog mensen zijn die een ontvangstbevestiging opvragen voor verstuurde sms-jes? Vroeger, toen smsen nog dat exotische je ne sais quoi had, kon je je mobiel zo instellen dat je na het versturen van een sms, een berichtje ontving wanneer de ontvanger jouw sms geopend had. Zoals dat ook met email kan. Nee, dat is vast nog niet lang genoeg geleden om alweer in te zijn, stel ik mezelf gerust. Of zou het? Mijn mobiel trilt in mijn broekzak. Zij is het. Ik bedenk dat het wel erg lawaaierig is hier en dat ik vast mijn trilfunctie vergeten aan te zetten was. Ja, dat kan. Voorlopig gaat alles volgens plan. Maar hoe lang nog voordat je via gps op je mobiel kan zien waar iemand is? Wil ik nog zo lang leven?

3. Kijk, daar is de collega die altijd werkt. U kent hem vast wel. Hij heeft een biertje in de hand, zijn streepjeshemd hangt uit zijn broek en hij bedenkt een marketingplan. Kijk, daar is de collega die altijd werkt. Zijn ogen hangen onder zijn wallen, hij wiebelt van het ene been op het andere en vraagt zich af of wij de content generating consumer niet uit het oog verliezen. Kijk, daar is de collega die altijd werkt. Hij staat op het podium, zingt `Every Breath You Take` en knipoogt naar de receptioniste. Kijk, daar is de collega die altijd werkt. Slierten bier hangen in zijn haar, hij bietst je laatste peuk en oppert een theorie of drie rond contentawarenessbrandingconceptstrategiefunentertaiment.

Ik sms het meisje van het nieuw, hip tijdschrift: `Bij de bar. Nu.`