Ja, het moet niet veel gekker worden en Liefje maakt zich soms behoorlijk zorgen over de mate waarin ik steeds verder dreig op te gaan in de Nederlandse samenleving maar af en toe kijk ik dus naar de Mike & Thomas-show. En moet ik ook nog luidop lachen onderwijl. Mike en Thomas kunnen zo goed zingen, dat wil je niet weten. En piano spelen. En ondertussen vanalles parodieren. Zo van de tekst van het ene liedje op de muziek van het andere. En dan gooien ze met slingers en confetti enzo, ach man, het gaat helemaal los.

Zo ook, gisteravond. Sandra Remer dacht even dat ze er weer toe deed, Ben Kramer zette een feestneus op, Birgit Schuurman ging zooo vreselijk uit haar dak dat ze nog net niet topless stond te paaldansen - ook al omdat er geen paal was in de studio, al zouden Mike en Thomas daar desgevallends zeker productionele oplossingen voor kunnen verzinnen, die jongens zijn gewoon goed weetjewel - en Spinvis die... Spinvis die... Spinvis? Die zei helemaal niets. Niks. Nada. Ik heb de hele uitzending van voor naar achteren doorgespoeld en terug en ik kan u zeggen: Spinvis heeft met zijn krullenbol geschud, hij heeft Birgit zijn oor laten uitlikken, hij heeft minzaam geglimlacht, meerdere malen zelfs, hij heeft Mike en Thomas niet op de bek geslagen toen ze `Voor ik vergeet` op muziek van Frans Bauer speelden, hij droomde weg, hij grijnsde, hij keek afwisselend bedachtzaam, geamuseerd en geintrigeerd en hij heeft heel erg goed meegedaan met het beschuitvoetbalblaas-eindspel. Maar hij sprak niet. Niet 1 woord. Hij was, kortom, zoals zo vaak - ik zou haast zeggen: uit gewoonte - superieur.

Liefje, liefje, kom kijken, ik ben fan van een Nederlandse zanger.