En ik vond `m nog wel sympathiek worden, onze Zalm. Lekker recalcitrant tot burgelijke ongehoorzaamheid aansporen - ik keek reikhalzend uit naar die OZB-aanslag, de prullenmand stond vrolijk te lonken. Zal je toch altijd zien dat het maar om te lachen was! Woepsakee folks, ik dacht even de populaire Jos uit te hangen maar ik heb me misrekend, iedereen houdt zich netjes aan de afspraken en niemand, en zeker niet die trouwe honden van een gemeentebesturen, probeert u een kloot af te draaien, ga rustig slapen, alles is onder controle en het spijt me allemaal vreselijk, mijn fout! En het leven gaat verder.

Vroeger, in de goeie oude tijd toen de dieren nog spraken en in het Belgisch voetbal niet alleen de corruptie van internationaal niveau was, ging het zo. Minister maakt blunder. Minister houdt keihard vol dat het zijn fout niet is en dat hij er niks mee te maken heeft. Minister neemt verantwoordelijkheid en daarna ontslag ondanks feit dat hij er niks mee te maken heeft.

Dat was ook idioot.

Maar tegenwoordig gaat het zo. Minister maakt blunder. Minister biedt uitgebreid excuses aan voor blunder en dat hij het nooit meer zal doen. Minister blijft zitten waar hij zit en krijgt alom respect en waardering voor zijn openheid, kwestbare opstelling en zelfkritiek.

Plots is blunderen een succesformule en de zich excuserende loser wordt onthaald als een toonbeeld van moderne en visionaire bestuursvoering. I missed that meeting.