Mijn hele leven lang heb ik nooit anders geweten dan dat er in de eetkamer, boven het bureau van mijn vader, een bamboe kooitje hing met daarin een gele kanarie. Die heette altijd Fifi. Ik schat dat ik ondertussen zo`n goed dozijn Fifi`s overleefd heb. Moeders huidige Fifi is een geval apart. Af en toe, niet zelden wanneer hij net uit volle borst de Mattheus Passie van Bach van additionele arrangementen aan het voorzien is, valt hij om en knalt vol op zijn bek tegen de bodem van zijn kooitje. Een vogel die valt, je ziet het niet alle dagen.

`Jongen, het is weer lang geleden he.`
Ik knik.
`Jongen, pompoensoep?`
Ik schud het hoofd.
`Echt niet? Zeker van? Vers hoor?`
Ik zucht.

Pok. Fifi valt, krabbelt weer op, fladdert naar zijn stokje. Pok.

`Mama. Voor zijn eigen goed: doe dat beestje dood.`
`Jongen, de dierenarts zegt dat als dat stompje helemaal dichtgegroeid is, dat hij er dan wel weer op kan steunen. En hij zingt opnieuw. Ik vind dat plezant. Ik ben niet graag alleen thuis.`
`Ok. Leven met een invalide kanarie. Alles kan altijd erger.`

Terwijl Liefje ons karretje op zijn draagkracht testte, was ik wat doelloos door de Match gaan dwalen. Ik liep een ex-klasgenoot tegen het lijf die een carriere als voetbalscheidsrechter ambieerde. Bij de vleeswaren stond ik oog in oog met de vrouw van mijn neef. Ik keek haar secondenlang aan zonder haar te herkennen en liep verder terwijl ik een blik vol verachting wierp op mijn achterneefje dat naast haar stond.

`Jongen, ben jij daarstraks Nathalie tegengekomen in de Match?`
`Niet dat ik weet.`
`Je liep haar voorbij zonder goeiedag te zeggen.`
`Ik ben blij te vernemen dat de tam-tams in Edegem nog steeds uitstekend functioneren.`
`Tante C. is je meter, jongen.`

Pok.

Enkele minuten later had Baas E teruggebeld. Zo te horen was op dat moment Ch!pz aan zet op het Java-eiland.
`Ivo!`
`Ja.`
`De tweede letter is een W.`
Opgelucht keek ik Liefje aan. Die stapelde net twee kartons Contrex bovenop ons winkelkarretje.
`347 euro per lot voor de wijk!`, riep Baas E. opgewonden ten afscheid.

Pok.

`Och jongen. Wat zou je met dat geld gedaan hebben dat je nu niet kan? Dat valt toch allemaal wel mee?`
`Beleggen. Een sabatjaar nemen. Een boot kopen. Vijf jaar vroeger stoppen met werken. Eigen bedrijf beginnen. Onze verbouwing cash betalen. Een skybox bij PSV. Ik had wel een paar ideetjes, weet je. Maar ik heb het niet slecht. Dat is waar. Alles kan altijd erger.`

Pok.