Dus.
Toen ik begon met webloggen, had ik me voorgenomen een aantal dingen niet te doen. Zoals stoppen met loggen. Doe ik niet.
Ik surf van her naar der en overal zie ik de loggers sneuvelen bij bosjes. Een enkeling heeft het fatsoen om zijn boeltje zonder boe of ba uit het werelwijde web te knikkeren of om het gewoon eenzaam achter te laten en langzaam te laten overwoekeren door spamonkruid maar veelal wordt het afscheid opgeluisterd met hartverscheurende noodkreten a la `de stress om te moeten posten is te groot` en `de dictatuur van het comments scoren maakt mijn leven een hel` en `mijn lief wil ook wat quality time` of `ik moet nu toch eindelijk `ns wat nuttigs met mijn vergankelijkheid`. Enzovoort, enzoverder. Voor deze mensen heb ik slecht 1 boodschap: stelletjes wankers! In Afrika sterven er kindertjes van de honger!
Dan zijn er ook nog loggers die mij irriteren. Hey ho sorry he dat ik zo lang niet gepost heb he ja zeg amai ik ben zo druk en ik heb niks te vertellen en mijn goudvis had de mazelen dus ja zo kwam het dan maar ja dan toch nog maar een postje want ik ben jullie niet vergeten hoor! Nou, ik anders jou wel. Want er viel geen zak te lezen namelijk en dan kom ik dus niet, thank God voor de RSS-reader, en ik verwacht van mijn lezers exact hetzelfde. Geen post, geen bezoek en al wie mij onder valse voorwendselen naar zijn log lokt via zulke miezerige non-posts mag van groot geluk spreken dat ik me nooit zo in het hacken verdiept heb - maar hey, ik heb dan weer vrienden; had ik al verteld dat het leven uit niets dan keuzes bestaat?
Goed.
Dat zat ik me de afgelopen week zo allemaal een beetje te bedenken en dat wou ik dan ook hier even posten maar dat kwam er niet van want ik was veel te druk HIERMEE.
You tell ‘em.
Irene (URL) - 19-04-’06 21:21Maar geen RSS-feeds daar, zie ik?