`Heb jij misschien een sigaretje voor me?`, vraagt de puisterige krullenbol. Op zijn shirt staat `You`re looking at the future - getting scared yet?`

Even overweeg ik om hem een geldig legitimatiebewijs te vragen. Maar ik denk. Nee. Nee, ik moet niet flauw doen. Ik moet hier manhaftig boven staan. De krullenbol bedankt me enthousiast en loopt terug naar zijn vriendinnetje - zwarte lokken, met 1 blonde ertussen. Lippiercing. Met fluo-stift gecustomizede Nike`s.

Een jongen van een bandje begint driftig tegen me aan te lullen. Toch jammer dat je `mensen moet kennen` om ergens te geraken in de muziek. Hij doet niet mee aan die `politiek` want `hij wil gewoon lekker muziek maken, weet je.`. Ik zeg dat hij dan maar gewoon lekker muziek moet maken maar dat hij dan niet moet zeuren dat hij nooit ergens geraakt want dat het nu eenmaal zo werkt en daar kan je van vinden wat je wilt maar zo is het. Hij kijkt me verwijtend aan. Geef hem 10 jaar, denk ik. Maar dan denk ik. Nee. Nee, ik moet niet flauw doen. Hij heeft gelijk, hij heeft de toekomst.

Daar zijn ze. De plaat is nog niet uit. Maar de 1000 joelende meisjes en jongens-met-een-halve-baard-in-de-keel brullen de teksten woord voor woord mee. Dag, platenmaatschappij. Dag, marketeer. Dag, cd-shop. Veel succes met uw nieuwe baan.

Tivoli is uitverkocht maar helemaal niet overvol. Geen bierbuiken en nauwelijks volgroeide tieten in de zaal. Het scheelt. De hormonen stuwen iedereen naar voren. Ik kan zowaar bij de bar blijven staan. De biertap beleeft een rustige avond. De band speelt hecht. Af en toe laat ik mijn blik afdwalen naar strakke jeans of gepiercete navels. Ik steek een sigaretje op. Ik denk. Best lekker, zo`n midlife crisis.