Wem-be-ley
Ja, dat is gemakkelijk. Zelf even geen tijd/zin om te schrijven? Dan laten wij ons gewillig inschakelen in het snode plan van Richard Osinga om zijn nieuwe roman stukje per stukje op 200 nog wat weblogs te publiceren. Nu had ik nog nooit van Richard Osinga gehoord en op het moment dat ik dit schrijf heb ik ook helemaal niet gelezen of het fragment hieronder een beetje deugt maar dat doet ook niet terzake. Richard Osinga`s roman heet namelijk Wembley en dit prachtige voetbalstadion dat er niet meer is zal mij voor eeuwig en altijd een glimlach op de lippen bezorgen omdat ik telkenmale zal terugdenken aan dat glorierijke jaar 1993 toen mijn geliefde RAFC via waanzinnige thuiswedstrijden tegen o.m. Stuttgart en Spartak Moskou doorstootte naar de finale van de Europabeker der Bekerwinnaars op `Wem-be-ley`, zoals wij vanop de staplaatsen achter het doel in het Antwerpstadion De Bosuil oftewel `De Hel van Deurne-Zuid` uit volle borst zongen. Gouden tijden, u kent het wel, en verder nog veel plezier met onderstaand fragment!
Duitsland is een groot voetballand, maar het heeft er alle schijn van dat de spelers niet van het spel houden, alleen van het winnen. Een Duitser zal nooit wachten met het inschieten van de bal nadat hij de keeper heeft omspeeld, hij hoeft niet te genieten van het moment van glorie dat met de zekerheid te gaan scoren gepaard gaat. Niemand kan je nog tegenhouden. Wat is er mooier dan de bal klaarleggen zodat je hem achter je standbeen langs kan inschieten? Wat is er mooier dan je op je buik te laten vallen, zodat je hem liggend erin kunt koppen? Mooier dan wachten tot er een verdediger met een wanhoopssliding komt aanglijden, zich in de baan van de bal werpt en dan wachten tot hij helemaal voorbij is gegleden om tenslotte met een puntertje te scoren? Voor een Duitser tellen alleen de doelpunten, niet de acties.
Na Duitsland was het nog een klein stukje naar de grens met Nederland. Nederland was klein, zei Samuel. Een uur van de grens naar Ajax Amsterdam.
Ik nam in Napoli afscheid van Samuel. Ik heb hem nooit meer gezien. Wanneer ik beroemd ben en met Ajax tegen een Italiaanse club speel, kom ik hem bedanken. Ik zal hem vinden in de kroegen van Napoli, waar Afrikanen en mannen met haar op hun oren handelen in treinkaarten.
Europa is niet zo groot als Afrika en de treinen zijn snel. Ik reisde in drie dagen van Napoli naar Amsterdam. Ik zag bergen, steden, dorpen en rivieren langs me heen gaan. Ik ging sneller dan enige taxi ooit zal rijden. Als de bergen zo hoog waren dat de trein er niet overheen kon, dan reden we door een tunnel. De lichten in de coup
Alle teksten op deze site zijn auteursrechterlijk beschermd.
Geen reproductie op welke wijze dan ook zonder toestemming
van de auteur.
Foei Ivo. De Hel van Deurne-Zuid? Is dat de Arenahal of zo? De Hel van Deurne-Noord zal u wel degelijk bedoelen.
patrick - 30-05-’06 14:47