Ik had nog maar net met de gepaste ironische ons-kent-ons glimlach voor de beeldbuis postgevat voor een rondje lichtverteerbare kwinkslagen zoals die dagelijks worden opgediend door De Wereld Draait Door of een brave huisvader kreeg van Claudia de Breij - u weet wel, die grappige - 8 minuten de tijd om uit te leggen hoe hij eigenhandig 1500 kinderprostituees had bevrijd in Bombay. Arme, Nepalese schaapjes die door hun eigen moeders waren meegegeven met een `vriendelijke mevrouw` die hen voedsel en onderwijs beloofd had. Vervolgens kwamen ze terecht in mega-bordelen waar ze moesten overleven in hokken niet veel groter dan een Westers toilet alwaar volwassen mannen hun zieke ding met hen mochten doen. Een keer per twee dagen een bord linzensoep, pissen door het gaatje in de deur en als ze eenmaal `opgebruikt` waren, werden ze uitgehongerd tot ze eenvoudigweg met stof en blik bij elkaar geveegd ende gedumpt konden worden.

Ik weet niet goed waarom ik dit nu zit op te schrijven in de verleden tijd want het gebeurt nog elke dag. Een horrorverhaal. De brave huisvader, die al sinds 1990 met zijn door de Nederlandse overheid compleet genegeerde Peoples Trust tegen dit fenoneem ageert, was even blij als onder de indruk van het feit dat hij eindelijk een keer op de nationale televisie mocht en kwam dus nauwelijks uit zijn woorden daarbij niet in het minst geholpen door Claudia de Breij die hem er niet vaak genoeg aan kon doen herinneren dat hij 8 minuten had. Acht! Het was vast ironisch bedoeld of een kortsluiting in de Breij`s hoofd maar zij gaf de indruk dat Peoples Trust blij moest zijn met die 8 minuten.

Terwijl het natuurlijk zo is dat die hele fokking Claudia de Breij driemaal daags de Here Jezus op haar blote knietjes mag danken dat zij de eer en het genoegen heeft om zo af en toe iemand in haar programma te mogen ontvangen die wel wat zinvols met zijn leven doet.

Alsof hij was uitgenodigd om dat laatste te illustreren door contrast, kreeg daarna Adje een eeuwigheid de tijd om zijn theaterrevu te pluggen. Terwijl iemand hem natuurlijk beter zou opsluiten in een ruimte ter grootte van een gemiddeld Westers toilet om daarna de sleutel te verstoppen in de aars van een grizzly.

Want zo gaat dat wanneer je met ellende geconfronteerd wordt: je gaat al snel hopen op rechtvaardigheid.

Storten maar.