Zoals vrouwen.

Er was een pijnscheut. Zo`n hele heftige, alsof iemand een mes in mijn borst plantte. Nochtans bevond ik mij niet op een Amsterdamse school, dus dat kon het niet zijn. Bovendien weet ik helemaal niet hoe dat voelt, een mes in mijn borst. Maar goed. Toch voelde het zo. Toen sloeg mijn hart op hol. Ik dacht: toch maar even wisselen. Terwijl ik op de bank toekeek hoe het spelniveau in mijn afwezigheid onvermijdelijkerwijs zo ver weg zakte dat het met het blote oog niet meer waarneembaar was, bleef mijn hart pompen als een dolle. Dat was gek. Na een tijdje kalmeerde de boel en ging ik prompt weer het veld in. Ik kreeg de bal, schatte mijn directe tegenstander in en overwoog een schaar. Of misschien onder de voetzool links rechts en dan op snelheid erlangs. Maar toen voelde ik mijn linkerborst. En ik durfde niet. Ik durfde niet meer. Dus legde ik de bal af en vatte post in de middencirkel. Daar heeft Socrates per slot van rekening ook in waardigheid zijn carriere afgebouwd.

Na het douchen nam ik een besluit.

De uitdaging is nu: leren genieten van een flesje water. En pepermuntjes. Zoals vrouwen.

Naam

E-mail (optioneel veld)

URL (optioneel veld)

Reactie

Reactiemoderatie staat aan op deze site. Dit betekent dat je reactie niet zichtbaar zal zijn, tot deze is goedgekeurd door een beheerder.

Persoonlijke info onthouden?
Ja, onthoud mij met een cookie.

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.