`Weet je wat het is?`, keek ik de verkoopster staalhard in haar veel te blauwe ogen. `Jij denkt wel dat je Maxicosi`s verkoopt, maar dat is niet zo.`

Verdwaasd keek ze naar het rijtje autozitjes aan de muur. Alsof ze zichzelf ervan wilde verzekeren dat ze wel degelijk was waar ze verondersteld was te zijn.

`Weet je wat jij verkoopt? Jij verkoopt gewetensussers. Jij werkt in dienst van een industrie die teert op angst. Mijn angst! Jij wil cashen op mijn angst! Jij werkt voor de duivel!`

Zachtjes trok Liefje aan mijn mouw.

`SATAN! SATAN!`, hield ik mijn wijsvingers gekruist voor het verschrikte aangezicht van de winkeljuffrouw terwijl ik, nu ietwat steviger, aan de arm een ander gangpad werd in getrokken.

Daarna wees Liefje aan welke babykamer ze wilde en trok ik, verslagen napuffend, de creditcard. In de ogen van de kassabediende flikkerden treiterig twee roodhete vlammetjes.