Kiezen voor de kortste rij.
Tijdens het afrekenen betrapte ik mezelf erop dat ik gekozen had voor de kortste rij. Dat is dus ook al nieuw, zuchtte ik. Waar is de tijd dat ik schaamteloos koos voor de kassa met de mooiste kassajuffrouw, ongeacht de lengte van de rij? Maar goed. Eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat dat door de jaren heen ook een vrij zinloze motivatie is gebleken. Want tussen kassajufrouwen en mij is het nooit wat geworden. Dat komt natuurlijk omdat ik een man van het betere diepgaande gesprek ben en kassajuffrouwen niet. Die zijn gewoon dom.
Ok. En dan wordt u nu kei-verontwaardigd want of u bent een kassajuffrouw of u gelooft dat er in elke mens schoonheid schuilt - en dat is wellicht ook zo, maar ik val nu eenmaal op intelligentie.
Dus u zegt, kei-verontwaardigd: `He Victoria, waar haal je dat vandaan, dat kassajuffrouwen dom zijn? Wat ben jij een bevooroordeelde klootzak.` En, ook al is dat laatste zeker waar, dan zeg ik: `O ja? Zijn ze slim dan? Waarom zijn ze dan kassajuffrouwen geworden? He?`. En dan zegt u weer: `Dat weet jij toch helemaal niet? Misschien zijn het wel studentes? Kei-slimme studentes quantummechanica die in afwachting van een glorierijke loopbaan tijdens dewelke hun bevindingen zullen leiden tot het omkeren van de klimaatsverandering en, derhalve, het redden van de wereld een centje proberen bij te verdienen! Of het zijn alleenstaande moeders, verlaten door hun rijke man, vergeten door te studeren omdat dat niet nodig was en omdat zij hun heilige geest en energie wilden wijden aan het hoogste doel der doelen, namelijk het groot brengen van hun kinderen! En dat doen ze nu, alleen, met het hongerloontje dat een kassajuffrouw betaald krijgt en dat doen ze goed en heldhaftig en dat zou jouw eeuwige respect en bewondering moeten afdwingen!`. En dan zeg ik weer: `Studenten zijn het scum of the earth, ongeacht hoe het later met hen uitpakt dus daar wil ik al helemaaaal niks mee te maken hebben en als ze niet slim genoeg waren om door te hebben dat afhankelijkheid van een (rijke) man een garantie op een lang en ongelukkig leven is, dan waren ze vast ook niet slim genoeg om door te studeren en dus zijn ze maar kassajuffrouw geworden! Omdat ze dom zijn! Dus.`. En dan maakt u een wegwerpgebaar, zo van `Och jongen, zielepoot, pedant menneke, flikker toch lekker op.` want u weet niet meer zo goed wat er nog tegen in te brengen valt of u weet het wel maar u kent mij en u weet dat er met mij in dat soort discussies toch geen land te bezeilen valt - dat kan uberhaupt niet, land bezeilen, vandaar wellicht de uitdrukking, maar toch.
Goed. Ik kies tegenwoordig dus voor de kortste rij, in plaats van voor het mooiste kassameisje. Dat u het weet. Tijdwinst voor mij, geen zinloze hoop op een beter leven voor de kassajuffrouwen. Want ik heb weleens gelezen dat kassajuffrouwen onder elkaar de klandizie nauwgezet in het oog houden en als er dan een lekker stuk, zoals ik, de kassa`s nadert, dat ze dan een geheime codetaal hebben om elkaar erop attent te maken dat er een lekker ding, ik dus, aan komt. Wellicht worden er ook weddenschappen afgesloten op welke kassa hij kiest. Ik weet het niet maar het zou zomaar kunnen. Hoeven ze dus niet meer te doen. Ik kies de kortste rij. Klootzak dat ik ben.