Het is tijd.
Nadat ik in de eerste 9 maanden van dit jaar achtereenvolgens mijn huis had laten verbouwen, een feestje had gegeven en vader was geworden, besloot ik dat het tijd was dat er `ns een keer iets gebeurde.
Ik koos een mooie, helder blauwe donderdagochtend uit, reed naar Delft en deelde Baas E. mede dat ik ermee kapte. Voor de vorm zei ik dat ik voor mezelf ging beginnen als free-lance cultuurmarketeer maar ik bedoelde eigenlijk dat ik per direct full-time schrijver werd.
Toen las ik West, het nieuwe boek van Walter van den Berg.
Dat had ik beter andersom gedaan. Maar toen was ik al werkloos. Er speelde een sardonische glimlach rond de lippen van de toekomst.
Ik raad beginnende schrijvers niet aan om West te lezen. De rest van de Benelux daarentegen moet bij wet verplicht worden. Ik weet wel dat u de komende weken druk bent met het herontdekken van Jan Wolkers maar fok dat. Serieus. Ambieer niets. Lees West. Voor die ene keer dat ik met u mee denk, zou ik ervan profiteren. Voor mij is het te laat, maar voor u kan het nog.
Goed. Geen probleem. Lola, Liefje en ik, wij leven sowieso al van de liefde. Af en toe een lekker karbonaatje erbij zou geen overdreven luxe zijn, maar ik voel het niet aan als een harde noodzaak.
Dus. Het leven kan beginnen.
Ik heb vorige week het boek besteld (was nog niet te krijgen hier in België en ben er gisterenavond eindelijk aan begonnen! Het leest als een trein. Of zoals ze hier zeggen. Wreed goe boekske.
Anne (E-mail ) (URL) - 21-10-’07 14:08