Draag strakke lederen broeken. U kan het hebben.
Verzonken in nietsvermoedendheid liep ik mijn zaterdagse route over de Oostelijke Handelskade van C1000 naar Albert Hein. De zon deed haar best, maar zoals we allemaal weten: soms is je best doen simpelweg niet goed genoeg. Er kwam een aftandse Golf langs rijden met vier Marokkanen in. Er wordt veel gezegd en geschreven over allochtonen, maar op het vlak van carpoolen liggen zij lichtjaren voor op het autochtone deel van de bevolking.
Toen zag ik haar. Ze liep aan de hand van een loser op wie wij in het kader van wat zo dadelijk een belangwekkend betoog zal blijken te zijn verder niet in hoeven te gaan. Ze schudde de lange, goudblonde haren die haar engelengezichtje zo prachtig inkaderden en ze glimlachte, tevreden heupwiegend op het ritme van een onhoorbaar walsje. Daarbij straalde ze zoveel klasse uit dat de zon nederig weer achter de wolken kroop. Ze droeg een strakke lederen broek.
Een hartverwarmende combinatie. Een klassedame in een strakke lederen broek. Een combinatie die je bijna niet meer ziet. Ooit was het heel gewoon, ik meen halfweg de jaren `90. Overal liepen klassedames in strakke lederen broeken, het bier was goedkoop en dankbaar namen wij het leven met gulzige teugen tot ons. Die tijden zijn lang voorbij. Ergens onderweg, toen wij even niet opletten, is de wereld zodanig doorgeslagen in die verdomde politically correctness van `r dat er geen ruimte meer was voor strakke lederen broeken, althans niet in combinatie met klassedames.
Tegenwoordig worden strakke lederen broeken over het algemeen gedragen door ordinaire dellen die wij allemaal kennen van pornosites die wij nooit bezoeken. Daarmee wordt zowel de strakke lederen broek als haar oorspronkelijke draagster, de klassedame, onrecht aangedaan.
Waarom? Niemand weet waarom. Sommige dingen gebeuren en achteraf vraag je je af hoe het in godsnaam ooit zover is kunnen komen, what was we thinking, maar dan is het te laat. En zo dolen wij, liefhebbers, al meer dan een decennium eenzaam door verlaten winkelcentra en koude meubelboulevards. Onze ogen zijn leeg; het zoeken moe, de hoop verloren. Als dit de weg is die het leven bewandelt. Bedankt.
En zo keek ik, mijmerend maar gelukkig, de klassedame-in-strakke-lederen broek na tot ze aan de horizon verdwenen was - of Het Kruidvat binnen liep, ik weet het niet meer, ik was verblind. Daarna liep ik naar huis. Ik zwaaide naar de buurvrouw, gaf de katten te eten en zakte tevreden onderuit voor TV. Ik sloot de ogen. Ik droomde van een revival. Een revolutie. Glimlachend balde ik mijn vuisten tot de afstandsbediening kraakte.
Klassedames, het is tijd. Draag strakke lederen broeken. U kan het hebben.
Een klasse leren broek is vandaag de dag helaas ook allerminst gemakkelijk te vinden.
madelief - 18-11-’07 21:01