Lekker (3).
Ik ging niet tanken maar ik had wel zin in een driehoekje bal gehakt. Oh, ja. Daar draai ik mijn hand niet voor om. Er zijn trouwens, als ik er zo over na denk, bitter weinig dingen die een mens ertoe nopen de hand om te draaien. En gelukkig maar. Het is geen pannekoek. Maar terzake.
Ik ging niet tanken maar ik had wel zin in een driehoekje bal gehakt. En zo`n fruityoghurtdrinkdinges, voor het evenwicht. Ik stond bij de kassa en naast me stonden drie mannen bij een andere kassa.
Twee van hen waren, en o wee wie nu weer de politically correcte pietje puk gaat uithangen in de comments, negers. We moeten een kat een kat noemen. De negers hadden haar waar in geschoren was. Niet per ongeluk, er lag duidelijk een plan aan ten grondslag. Misschien was het wel een plan, een plattegrond met een kruisje op. En dat dat dan de plek was waarop ze hun wiet bewaarden. Hooooo, Ivo Victoria, stop it! Ok ok, hier mag de politically correcte pietje puk van dienst wel wat op commenten. Niemand heeft een plattegrond nodig om zijn wiet terug te vinden, het is ronduit beledigend dat te bedenken. Ikzelf heb gewoon een vaste plek voor mijn wiet. Wiet wil je gewoon makkelijk terug kunnen vinden, dat spreekt. Goed. Er was dus geschoren in dat haar. Het was een ontwerp, een motto, een tekening, misschien wel hieroglyphen - ik weet het niet. Maar ik wilde wel graag dat het wat betekende. Zodat het niet voor niets geweest was.
De derde was een kleine, gedrongen Aziaat in pak. Er zullen politically correcte pietje puks zijn die nu vinden dat ik `gele spleetoog` moet zeggen. Maar dat doe ik niet. De Aziaat rekende af met een briefje van 200 euro. Hij had lang zwart haar, dat strak naar achteren was samengebonden in een lange vlecht. De twee negers en de Aziaat met de vlecht kochten: een pakje rode Gauloise, een aansteker en een hele grote kan motorolie. Toen draaide de Aziaat met de vlecht zich om en keek me aan. Zijn gelaat zat vol kraters en kuilen. Hij wees op het driehoekje bal gehakt.
- `Lekker.`
Ik heb geknikt ten teken dat ik het daarmee roerend eens was totdat de drie mannen uit het zicht verdwenen waren.
En niet naar de landkaart gevraagd? Ik vraag me altijd af hoe vaak je dan naar de kapper moet, om die tekens niet te laten overwoekeren.
Jowi (URL) - 29-11-’07 17:45