Je hebt zeven minuten nodig om de croissant af te bakken. Op die tijd kan je prima een heerlijk eitje met spek bakken. Ten minste, als je voorverwarmt. Er zijn mensen die een pan op het vuur zetten en zomaar het spek en het ei erin kwakken, zonder boter. En dan lijdzaam toezien hoe het ei en het spek gelijk met de pan langzaam opwarmen tot een soort van uitgedroogde, vastgekoekte brei waar geen mens wijs uit wordt. Ik zeg: bak dan geen ei. Je bent het niet waard. Idem dito voor croissants. Je moet de oven en de pan voorverwarmen. Voorverwarmen is key.

Zijn pan en oven heet? Doe dan de croissant in de oven. Meteen daarna doe je net te veel boter in de pan. Niet zoveel dat je later de helft weer moet afgieten, maar wel zoveel dat je straks het perfecte ei met spek van de pan in je bord kan laten glijden zonder met zo`n schepdinges te moeten klooien want dat ziet er gewoon niet uit. Net te veel boter is bijna zo key als voorverwarmen. Dan het spek lekker knapperig bakken. En op minuut min twee op de schaal van croissant-klaar, doe je het eitje erin. Twee minuten later kunnen croissant en ei simultaan het bord op. Het lijkt eenvoudig, maar ervaring leert dat het weinigen gegeven is. Koud ei, warme croissant. Koude croissant, warm ei. Half gebakken ei, aangebrandde croissant. Een falend ontbijt kan zich in eindeloze variaties openbaren. Er zijn mensen die dat accepteren. Vermogen tot acceptatie is in vele gevallen des levens een kwaliteit. Niet wat het ontbijt betreft, niet voor mij. Ik ben een purist.

Bonus. Het eitje en de croissant zijn verorberd maar de honger nog niet gestild. Het kan gebeuren. De pan staat op tafel. Er is nog wat vet in de pan, want ja, je hebt er net te veel boter ingedaan, remember? Volg nu zonder nadenken de volgende instructies op: leg een boterham in de pan. Goed soppen. Haal hem eruit. Doe er vet veel bruine suiker op. Opeten met mes en vork. Good heaven.

Oh, maar wacht. Ja, natuurlijk. Man! Man, man, man! Uier.

In deze tijd van het jaar is het aanbevolen om een Antwerpse kwaliteitsslager te bezoeken. Antwerpen is niet alleen, maar in mijn perceptie toch vooral de bakermat van de gebakken uier. Rij naar Antwerpen, koop uier. Met name in deze tijd van het jaar. Ga niet naar Brussel of Leuven. Mijdt Gent. Men kent er geen gebakken uier. Antwerpen. Uier. Man, man, man.

Een goed slager zal u, nadat u uier besteld hebt, respectvol benaderen. En dan vragen of het voor tussen de boterham is, of om te bakken. U kiest bakken, indien u het versverworven respect van de slager niet gratuit op het spel wenst te zetten. Maar wat u eigenlijk zal doen is: bakken en dan tussen de boterham leggen en opeten.

Er zijn mensen die mij niet geloven, die het niet kunnen bevatten, dat van die uier. Dat zijn dezelfde mensen die pan en oven niet voorverwarmen bij het bereiden van het perfecte ontbijt.

Negeer deze mensen.