Om 13.04 legde ik de sleutels van mijn leasewagen op het bureau van de collega die hem overneemt. Rond deze tijd zal zij ontdekt hebben dat het rechterdimlicht stuk is. Sorry.

Om 13.17 besloot ik dat emotionele afscheids-emails voor sissies en leugenaars zijn. Ik schreef mijn login en paswoord op een post-it en kleefde die op het scherm. Dat zag er goed uit.

Om 13.22 schudde ik mijn opvolger de hand, wenste hem succes en verzekerde hem dat het allemaal best meeviel als je het goed plande. Dat was natuurlijk gelogen. Sorry.

Om 13.35 verliet ik het gebouw zoals ik er bijna zes jaar lang gezeten had: in stilte, alleen en gelukkig. In Rainbows knalde op maximaal volume uit mijn iPod. Aan het eind van de straat begon het te motregenen. Ik miste de tram. Kortom, alles ging geheel volgens plan.

Om 13.54 stapte ik op de trein. Groene en grijze vlekken raasden voorbij terwijl Thom Yorke me jammerend waarschuwde. `Don`t get any big ideas, they`re not gonna happen.`

Maar voor sommige dingen is het al te laat nog voordat je eraan begonnen bent.

Anyways. Mijn vaste kapper is met vakantie. Dus ik moest naar een andere kapper. Want wij hadden een situatie. Ik neem aan dat ik de ernst van de zaak daarmee voldoende heb toegelicht. Ik naar de kapper. Niet mijn kapper. Desalniettemin werd ik geknipt door een janet. Een janet, beste Nederlandse vrienden, is een homo. Dit heeft niets met zijn sexuele voorkeur te maken. De meeste homo`s zijn janet, dat wel, maar alle janetten zijn homo`s. Ook als ze met vrouwen neuken. Okido. Deze janet was evenwel niet zomaar een janet maar wel haar overtreffende trap: de strandjanet. Het verschil is enkel zichtbaar voor een geoefend oog.

De strandjanet in kwestie slofte quasi-nonchalant door de kapperszaak met hangende schouders en een slepend rechterbeen dat ik weet aan zijn strakke jeans die wellicht de bloedcirculatie ter hoogte van zijn ballen afsneed. Zijn glazige blik werd ingekaderd door een bestudeerd slordige pet en halflange haren die hij zorgvuldig rond zijn oren gedrapeerd had. Die oren moesten blijkbaar bloot al was er haar genoeg om ze aan het zicht te onttrekken. Dat had ik zelf buitengewoon prettig gevonden want ik dig die oorpiercings niet zo. Maar het meest intrigerend - alsof dat woord uberhaupt van toepassing zou kunnen zijn op een strandjanet maar hey, ik ben in een baldadige bui - was toch het gebreide golfje dat hij aan had. Jawel, hier zijn we, het golfje is terug. Decennia nadat onze moeders bij gebrek aan alcoholprobleem onze jeugd alsnog tot een hel maakten door ons met kerst een zelf gebreid golfje kado te doen, hebben de fashionista het onding ontdekt. Daarbij dient wel opgemerkt dat het niet de bedoeling is dat u het golfje zomaar aandoet, neen, het is van groot belang 1 schouder ter hoogte van je ellenboog te laten hangen. Probeert u het eens, desnoods met een gewoon jasje, kijk `ns hoe het voelt, kijk `ns of het kan.

Ok. Ik ben gek op gesprekken met de kapper eenmaal er op kapkundig vlak een vertrouwensband is opgebouwd. Dat was hier niet het geval. Dit was een strandjanet met een gebreid golfje waarvan 1 schouder ter hoogte van de ellenboog hing - opperste concentratie was geboden en aldus de ruimte voor conversatie nihil. De strandjanet knipte niet slecht, toegegeven, het was van een aanvaardbaar niveau. Al snel begonnen de werken aardig te vlotten en permitteerde ik me enkele gedachten. Dit soort strandjanet had ik er vroeger, op school, altijd graag bij in mijn voetbalteam. Dat mag misschien verwondering wekken, maar de gebrekkige motoriek van de gemiddelde strandjanet maakt hem tot een schier onpasseerbare hindernis voor de betere voetballer. Zij zetten hun voeten neer precies daar waar ervaren voetballers ze niet verwachten en hun armen zwaaien alle richtingen uit zonder enig causaal verband met wat de zwaartekracht op dat moment met hun lichaam van zin is. Bovendien blijven zij in al hun kinderlijk naieve onwetendheid ten allen tijde naar de bal kijken - iets wat in de voetballerij simpelweg not done is. Dolgelukkig was zo`n strandjanet wanneer ik hem in mijn team opnam en de prestigieuze opdracht meegaf de beste speler van de tegenstander van geen vin te lossen. Menig overwinning van interscholair belang was te danken aan niet alleen mijn briljante tweevoetigheid en bijpassend spelinzicht maar zeker ook voornoemde tactische vondst en aldus de voor de tegenstander totaal onvoorspelbare defensieve efficientie van de strandjanet van dienst. Ja, Ajax zou in de verdediging goed een paar strandjanetten kunnen gebruiken, ware het niet dat ze er al zoveel hebben rondlopen in de rest van de ploeg. In offensief opzicht, kan ik u verklappen, is de strandjanet namelijk van weinig nut.

Zoveel melancholie en zoveel glorierijk verleden samengebald in 1 even simpele als soepele gedachtengang, ik werd er een beetje emotioneel van. Minzaam keek ik toe hoe de strandjanet de zaak afrondde. `Wat vind je ervan?`, hield hij de spiegel in de spiegel
.
`Jongen`, antwoordde ik, `Als jij bij mij in de klas had gezeten, dan had ik jou gelukkig kunnen maken.`.

Toen wilde hij opeens heel erg snel afrekenen.