Toen ik gisteravond aanzette om een broodje Martino te gaan smeren, had ik er een bewogen 48 uur weekendbeleving op zitten tijdens dewelke ik onder meer

• maar liefst twee perfecte ontbijtjes prepareerde en in totaal 4 donuts, 1 bal gehakt en 1 hamburger met alles erop en eraan naar binnen werkte. Het was van juni 2002 geleden dat ik nog een donut gegeten had. Man, man, man. Soms doet een mens dingen.

• in levende lijve getuige was van een zinderende pot topvoetbal tussen de quintessentiele landskampioen en Heerenveen. Ja, dat was me een zinderende pot om `godnondedju wat een zinderende pot voetbal` tegen te zeggen en dat hebben Solo Loe en ik dan ook meermaals tegen elkaar gezegd want wij verzaken niet wanneer men ons verzoekt om correcte analyses - sterker nog, daar staan wij voor bekend.

• in goed gezelschap een wandeling door een postkaart maakte waarbij de overbelichte kade van het KNSM-eiland samen met het als goud fonkelende IJ als postkaart fungeerden en de geheel uit onbesuisde charme opgetrokken Lola Victoria als gezelschap.

• een levendig gesprek met Solo Loe voerde waarbij de vraagstelling luidde: `Is bewustzijn mogelijk buiten een fysiek lichaam oftewel zou er nog wat zijn na dit aardse bestaan of niet?`. Solo Loe was rotsvast overtuigd van wel terwijl ik even keihard dacht van niet - ik belijd de theorie van het Grote Zwarte Gat zoals de trouwe lezers onder u weten. Zo verschilden Solo Loe en ik niet voor het eerst van mening maar deelden wij onverminderd respect voor elkanders kwaliteiten. Want dat is het soort van vriendschap dat Solo Loe en ik hebben.

• 3 Vlaamse kandidaten voor het Eurovisie Songfestival met stijgende verbijstering gade sloeg. De eerste had als claim to fame een vergeten editie van Idols die alleen Kris Wauters zich nog wist te herinneren - de man heeft blijkbaar een olifantengeheugen voor genante schnabbels. De tweede had als claim to fame dat ze TV-presentatrice was maar in de diepste krochten van haar ziel, in feite en van oorsprong was ze zangeres. Ja, dat soort kennen we. Blijkbaar was Geena Lisa zich zodanig bewust van de inwisselbaarheid van haar eigen talent en persoonlijkheid dat ze daar maar meteen haar act van gemaakt had: ze werd geflankeerd door 4 lookalikes die net zo geprononceerd de lippen konden tuiten als zijzelf. De derde had als claim to fame dat hij samen hokte met een tv-presentatrice die eigenlijk van oorsprong zangeres is - ja, het heerst - en die niet nalaat in de vakpers te onderstrepen dat haar mannetje groot geschapen is. Wij hopen voor hem dat zijn gigalul niet, zoals zijn act, de broodnodige ballen mist. Daarna ging ik maar een beetje in het wilde weg zappen, uit zelfrespect.

Dus toen ik uiteindelijk bij het smeren van een broodje Martino was aangekomen dacht ik: ok, dan doe ik niet zuinig met de mosterd ook niet. Zogezegd, zogedaan.