Een oprecht beoefenaar van vriendjespolitiek.
Ik ben, lieve lezers, op fenomenale wijze en uiteraard volkomen terecht beland op de longlist voor maar liefst twee Dutch Bloggies. Voor Beste Weblog, begrijpelijk inderdaad, en voor Beste Literatuur Weblog, godbetert!
Dat wekt, bezijdens begrip, jaloezie en bewondering, ook vragen op. Zo vragen mensen mij wel eens: Ivo, is het echt waar dat die Dutch Bloggies doorgestoken kaart zijn en dat het allemaal alleen maar om vriendjespolitiek draait?
Kijk, dan ga ik steigeren. Want naast ten allen tijde op even briljante als verschroeiende wijze arty farty teksten produceren, draag ik ook rechtvaardigheid hoog in het vaandel. Met name die `alleen maar om vriendjespolitiek`, veelal uitgesproken op de schampere toon die bij de minder getalenteerden schijnt te horen, is mij een doorn in het oog.
Hoezo `alleen maar om vriendjespolitiek`!? Wat is dat nu weer? Jullie doen net alsof, omdat het vriendjespolitiek is, het allemaal vanzelf gaat! Niets is minder waar. Een beetje kwalitatief hoogstaande vriendjespolitiek is hard labeur van jaren en ik kan het weten, gezien mijn afkomst. Want vind ze maar eens: de juiste feestjes, de juiste mensen, de benodigde fondsen voor steekpenningen - het is verdorie geen hobby. Nee, de oprechte beoefenaar van vriendjespolitiek moet bereid zijn offers te brengen zoals daar zijn: zijn sociale leven, zijn vrije tijd, zijn bankrekening. En als je dan nog op de onbetrouwbaarheid van zo`n jurylid zou kunnen rekenen, maar nee hoor, voor je het weet nemen die van Geen Stijl ze mee voor een avondje Casa Rosso en kan je van voorafaan beginnen.
De vriendjespolitiek, lieve mensen, is een onzekere wereld, een slangenkuil waarin alleen de allerbesten gedijen en overleven. Het is hard werken, het is totale overgave, het is talent. Moest het lot van de wereld in handen zijn van vriendjespolitiek, ik zou durven beweren: er is hoop.
Tot het zover is, buig ik me even over de inrichting van mijn schoorsteenmantel want twee (2!) Dutch Bloggies, daar had mijn binnenhuisarchitect even geen rekening mee gehouden.
Gewoon op elkaar stapelen die dingen, of beter nog, vraag je architect om een glazen pilaar in huize victoria waar er een stuk of tien inpassen. Want ik mag toch aannemen dat je ook goede hoop hebt voor komende jaren, zeker nu Casa Rosso gesloten is?
jowi (URL) - 19-02-’08 11:59