Lekker (5).
Sloom rolden we richting Leidseplein. Voor me stonden een kale en een dikke. Ik dacht aan Peppi en Kokki, dus ik dacht aan Lola Victoria. Want alle knuffels van Lola Victoria heten ofwel Peppi ofwel Kokki. Net als de poezen. Dat zorgt zelden voor verwarring, dat is het mooie van 8 maanden oud zijn - er is nooit verwarring, alleen vreugde en verdriet. En honger. En kaka. Maar hoe aanlokkelijk die gedachte ook moge zijn, wij kunnen nooit meer terug.
- "Zo.", zei Peppi.
- "Dat mag je wel zeggen.", beaamde Kokki.
- "Wat een stad. De mooiste vrouwen wonen in Amsterdam."
- "Je weet hoe het is. De mooiste vrouwen, dezelfde sleutels."
De mooiste vrouwen, dezelfde sleutels. Ik googlede dat compartiment van mijn hersenen dat exotische zegswijzen opslaat, maar nee, nul zoekresultaten. Wat zou het willen zeggen? Welke sleutels? Waar bieden zij ons toegang toe en is het zo dat mooie vrouwen ons de illusie geven met diezelfde sleutels andere deuren te kunnen openen dan lelijke vrouwen terwijl dat helemaal niet zo is? Is dat de kracht van mooie vrouwen? Kreeg ik hier van Peppi en Kokki een les voor het leven, zomaar? Stonden wij net nog geheel onafhankelijk van elkaar te koekeloeren naar mooie vrouwen op het Leidseplein, waren wij nu dan, in de paar seconden die het duurt om wijsheid te verkondigen, voor eeuwig met elkaar verbonden?
- "Zo."
- "Ik dacht dat ie ging stoppen maar hij rijdt nog een stukje door."
- "Lekker."
De vrouwen in Amsterdam zijn veel mooier dan die in Hoogeveen, maar de dropsleutels van de Jamin op de Leidsestraat smaken precies hetzelfde als de dropsleutels van de Jamin bij hullie tuus.
Simpel.
Casper (E-mail ) (URL) - 02-04-’08 03:49