De Olvarit blues.
Voor mij stond een man met een weelderige haardos die bij elk biertje dat hij neerzette luchtig opveerde. Een permanent. Waar en wanneer is de herenpermanent in onbruik geraakt? Het is donkere kennis die ons niets oplevert, maar soms vraagt een mens zich af.
Bij de kassa naast ons stond een mooie jongedame. Zo. Daar was niks mis mee. Ze was slank en groot en een strak geel-zwart gekleurd motorjek accentueerde het goede werk van moeder natuur. Ze keek me aan. Zo. Dat kon niet missen. Die keek me dus echt duidelijk aan, let op, dat werd koekenbak. Vrank en vrij keek ik terug. Hoe oud zou ze zijn? Wat deed dat ertoe? Mijn uitstraling kent wet noch gebod.
Mooi toch, dit soort toestanden en dat op mijn leeftijd. Blakend van zelfvertrouwen pakte ik in. Ik kon het niet laten even te checken. Ja hoor. Dat zag er weer goed uit. De weerspiegeling van een potje Olvarit liegt nooit.
Dit zal dan wel iets van vrouwen zijn, maar hoe ouder ik werd, hoe meer sjans ik had.
Maar nogmaals, bij mannen werkt dat andersom denk ik.
grijns
Greetje (E-mail ) (URL) - 28-04-’08 19:57