Of ik al verteld had van die keer dat ik Bob Dylan tegen kwam op de Dappermarkt.

Ooit was ik in een huis, op een avond, in Amsterdam. Het gebeurt. Jaap Boots vertelde er een hilarisch verhaal over hoe hij ooit Bruce Springsteen was tegen gekomen op de Albert Cuyp en daarna zong hij daar een liedje over.

Toen het mijn beurt was om een liedje te zingen (want daarom was ik daar, dit verhaal situeert zich in mijn glorierijke verleden als chansonnier) begon ik gevat met een hilarische anekdote over hoe ik ooit Bob Dylan was tegen gekomen op de Dappermarkt. Makkelijk scoren, zo ken ik mij en zo heb ik mij altijd gekend - mensen veranderen niet, ze worden alleen steeds meer zichzelf.

Evenwel, zonet was ik op de Dappermarkt en u raadt nooit wie daar een tas op zijn fiets aan het binden was. Hij zag er slecht uit, onze Bob. Verwaaide krullen, een bleek jeans jasje. Uit de tas stak een preistok.

Toen kwam er een dame aan lopen. Een mooie dame. Ik vermoedde een tikje Balkan, met een snuifje Noord-Afrika. Ze gleed over het voetpad in een soort voorwaartse moonwalk. Haar kin in de wind, de billen strak tegen elkaar. Just like a woman.

Bob Dylan richtte zich op en bekeek de vrouw van top tot teen. Toen ze hem voorbij gleed, draaide hij zich om en bekeek haar nogmaals van top tot teen waarbij hij beduidend meer tijd spendeerde aan het gedeelte tussen middenrif en knie. Kortom, hij checkte haar uit.

Ik moet zeggen: dat valt dus echt op.

Naam

E-mail (optioneel veld)

URL (optioneel veld)

Reactie

Reactiemoderatie staat aan op deze site. Dit betekent dat je reactie niet zichtbaar zal zijn, tot deze is goedgekeurd door een beheerder.

Persoonlijke info onthouden?
Ja, onthoud mij met een cookie.

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.