Ze zitten in ons bloed.
Gisteren wurgde Lola Victoria een konijn.
Ik speurde vergeefs naar spijt of twijfel in haar ogen. Maar ze lachte anderhalve tand bloot en kneep de keel van dat konijn langzaam helemaal dicht met die twee snoezige vuistjes van haar. Daarbij riep ze vrolijk iets in de trant van "Allah Akhbar!". Serieus. Ze zitten nu ook in ons bloed.
Daarna reed ik naar het Westerpark. Een oude Canadees zuchtte: "Holland. The only country in the world where you can get busted for having tobacco in your weed." Net op dat moment liep Prinses Laurentien lang ons heen - ik wil daar 1 ding over zeggen: benen. Lange benen heeft ze. En ze weet het.
Toen ik naar de auto liep, zweefde "Teardrop" zachtjes met me mee terwijl de regen op mijn neus joeg. Ik dacht: nou, dat zijn toch wel allemaal mooie dingen die ik wellicht naadloos met elkaar kan verweven tot een zinnenprikkelend weblogstukje.
Maar tot mijn stomme verbazing wilde ook dat niet lukken.
Nou, dat kan ik toch niet onderschrijven. Er staat een stukje… en je laat genoeg aan de verbeelding over… lange benen…
pascal (E-mail ) (URL) - 04-07-’08 11:12