Ik zat naast iemand beroemd.
Ik zat op een terras en de jonge vrouw naast me was blond. Uiteraard sloot er alras een oudere, lelijkere vrouw aan. De jonge blonde vrouw was Bart weer tegengekomen in de Kalverstraat, na een jaar, zomaar. En dat na al het gedoe in de pers, dat vreselijke artikel in Story, de manier waarop. Ik nam een Spock-achtige gedaante aan.
Er werd geHalinad zus en geHannad zo en de pers hier en de media daar, er werd gefilosofeerd over doorbreken in Londen en dat dat zo makkelijk nog niet was, nee, eerder moeilijk zelfs want agent zus en castings zo en ik had werkelijk geen idee wie er naast me zat.
In de voorbije zes jaar zijn naar schatting 12 generaties Bekende Vlamingen geheel aan mij voorbij gegaan (ik weet nog maar pas wie Stan van Samang is en wie de fok is dit alweer?), maar ik blijk ook niet mee te zijn met wat hip & happening is in BN-land. De totale ontheemding nadert nu toch wel in al te rasse schreden haar voltooiing.
Toen herinnerde ik me een eindredacteur die mij lang geleden vertelde dat ik de specifieke pitbull-mentaliteit ontbeerde die onlosmakelijk deel uit maakt van de ware showbizz-journalist; waarna hij me ontsloeg.
En zo keerde ik alsnog volkomen onwetend en tevreden weer naar huis terug.
Ik ben ontzettend nieuwsgierig en ben echt zoooo benieuwd wie dit dan was! Aan de andere kant, who cares inderdaad. En Stan van Samang, nog nooit van gehoord!
Swaan (E-mail ) (URL) - 18-07-’08 15:54