Hard lachen om een kleine teleurstelling.
Gisteren was ik in London. Ik ging op visite bij Jools Holland thuis. Dat is stoefen. Dat is stoefen, inderdaad. Maar ook gewoon waar. Niet gelogen, niet verzonnen, maar waar. Profiteer ervan.
Jools zette thee. Hij vroeg of ik suiker wilde. Ik zei dat ik dat wilde.
‘One? Two?’
Three, four, wilde ik zeggen maar dat was flauw geweest.
‘Two’, zei ik.
‘And two it is’, zei Jools. Daarbij sloeg hij met zijn vlakke hand een denkbeeldige backhand terwijl hij een elegant stapje achteruit zette, terug de keuken in. Net zoals hij dat doet wanneer hij in Later With Jools een bandje aankondigt. ‘And now, please welcome: Oasis!’ En dan slaat hij een backhand en zet een stapje achteruit, uit beeld.
We gingen naar zijn werkkamer om het project te bespreken waar ik momenteel aan werk en waarvan Jools het gezicht wordt. Jools Holland bleek geestig, enthousiast en soms wat in de war – kortom, het klikte.
Aan het eind van de bespreking moest ik dringend. Jools leidde me persoonlijk naar het kamertje en liet me naar binnen met een backhand. Terwijl ik stond te pissen, zag ik op het toilet een zwart blikken doosje staan. Het zag er oud uit. Op het deksel was een papiertje gekleefd met plakband. In een oud typemachine-lettertype stond er: ‘Part of the rag that was used to clean F. Sinatra prior to concert at Carnegie Hall 1956’.
Ik kon niet weerstaan. In het doosje zat inderdaad een klein, vuil stukje rag.
Toen we afscheid namen, moest ik het vragen.
‘Jools, is that really part of the rag that was used to...?’
Toen begon Jools Holland heel hard te lachen.
‘It’s art’, zei hij. ‘By Vic Reeves.’
Toen moest ook ik heel hard lachen, zij het lichtjes teleurgesteld. Ik kan dat.
Stoefen? Antwaarps voor snoeven?
En een project met Jools Holland… wow. Ik ben zeer benieuwd. Da’s nog ‘s wat anders dan een project met Peter te Bos of Swie Tio!
sweet_t (E-mail ) - 04-12-’08 14:39