Een beginnersfoutje.
Vanochtend ontving ik een e-mail van een van de hoofdpersonages uit mijn boek. Dat was toch even schrikken.
Hij vroeg of hij alvast een gesigneerd exemplaar kon bestellen. Bestellen, he. Dat vond ik dan weer mooi. De personages uit mijn boek blijken de bescheidenheid te bezitten die mijzelf zo vaak node ontbeert. Hoewel. Bescheidenheid is uiteindelijk ook niet meer dan een sympathieke vorm van arrogantie.
Er is slechts een ding waarmee ik worstel bij het schrijven van Het Boek. Namelijk dat enkele personages echt bestaan (hebben) en dat ik zo slim ben geweest sommigen van hen bij hun echte naam in het boek op te voeren ook al bezit het personage al lang niet meer de eigenschappen van de persoon die mij oorspronkelijk inspireerde. Een beginnersfoutje.
Ik schrijf zoals een kleuter tijdens een klasje vrij knutselen. De werkelijkheid is een stuk klei en ik boetseer naar eigen inzicht en vermogen.
Evenwel. Ik ben bang dat ik de mate waarin mensen fictie van realiteit kunnen onderscheiden schromelijk overschat heb. Zolang Edwin Rutten op straat wordt aangesproken met Ome Willem, rest er wat dat betreft weinig hoop.
Hierop past slechts één advies: doe er je voordeel mee!
Emma (E-mail ) (URL) - 21-12-’08 20:47