Dag Ome Lex.

Er danst een kind door de winkel en het zingt. ‘Dag Ome Lex, dag Ome Lex’.

Bij de tijdschriften staat een vrouw te praten met een man. Ze voeren een gesprek dat slechts één bedoeling heeft: dat het blijft duren.

‘Wij gaan op vakantie.’
‘Zeker naar Turkije.’
‘Nee, wij gaan naar zo’n klein plaatsje, hoe heet het ook alweer.’
‘De halve wereld gaat naar zo’n plaatsje.’
‘Nee, echt.’

Het kind danst door de winkel en zingt: ‘Dag Ome Lex, dag Ome Lex.’

Met steelse blikken wordt het toeval verder in scène gezet. Als jij nu nog niet naar de kassa loopt, dan heb ik nog niet al mijn boodschappen gevonden. Het is een steekspel van ‘Oh, dus jij werkt nu hier in de buurt’-s tegen ‘Wij gaan ook verbouwen’-s terwijl tijdschriften worden opgepakt, blind doorbladerd, neergelegd.

Ondertussen zingt het meisje zacht. Ze heeft een stripboek vast.

Even later staat de man voor mij in de rij. De vrouw achter me. Er wordt in twee richtingen zorgvuldig langs mij heen gekeken.

‘Dag Ome Lex, dag Ome Lex.’ Het meisje wipt van het ene been op het ander.

Dan vindt ze een vriendinnetje. De vrouw loopt naar het meisje. Een andere klant komt achter me staan. De vrouw raakt in gesprek met de moeder van het vriendinnetje.

De man kijkt me moeilijk aan. Ik zie hem denken. Hoe kan ik uit de rij stappen zonder betekenis te veroorzaken? Ik ben gedoemd af te rekenen. Ach. Kijk ik terug. Zijn we dat niet allemaal?

‘Dag Ome Lex, dag Ome Lex,’ zingt het meisje zacht.

Naam

E-mail (optioneel veld)

URL (optioneel veld)

Reactie

Reactiemoderatie staat aan op deze site. Dit betekent dat je reactie niet zichtbaar zal zijn, tot deze is goedgekeurd door een beheerder.

Persoonlijke info onthouden?
Ja, onthoud mij met een cookie.

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.