De waarheid is geen verhaal.
Ik ging zitten en ik legde mijn notitieboekje en pen op tafel. De man vroeg waarom ik dat deed. Ik vertelde dat ik altijd een notitieboekje en pen bij me had. Dan kan ik af en toe iets opschrijven wanneer de conversatie wat memorabels oplevert.
‘Dingen die ik zeg?’ vroeg de man.
‘Ja, dingen die jij zegt. Of dingen waaraan ik moet denken omdat jij wat zegt,' antwoordde ik.
‘Ok,' zei de man.
We spraken. Af en toe schreef ik wat op. Na een tijdje vroeg de man of ik al dingen had opgeschreven die hij had gezegd. Ik zei dat dat zo was. De man vroeg of ik zijn quotes aan hem wilde voorlezen. Dat deed ik. De man luisterde.
‘He, wacht ‘ns even,’ zei de man. ‘Dat heb ik zo helemaal niet gezegd.’
‘Dat klopt,’ zei ik. ‘Dat heb je zo niet gezegd.’
‘Jamaar,' zei de man. ‘Jamaar. Kan ik daar dan niks meer aan veranderen?’
Ik schudde het hoofd. Ik vertelde hem dat het voor mij van belang was dat hij dat zo gezegd had. De waarheid is geen verhaal.
Hier moet ik toch eventjes over knabbelen.
Was getekend
Van De Pot Gerukt (E-mail ) (URL) - 05-03-’09 11:32