Gelukkig deed de lachband het.
Alsof ik niet over mezelf, maar over een personage uit een boek aan het vertellen was. Een berekende anti-held die als een ervaren circusartiest met zijn eigen opportunisme en kwetsbaarheid jongleerde ter vermaak van het publiek. Zo voelde het, gisterenmiddag tijdens Echt Gebeurd in Toomler, alwaar ik voorlas uit mijn puberdagboeken. De lachband deed het, gelukkig, en zo kon ik ook nog even proeven van wat stand-up comedians daar gewoonlijk meemaken. Achteraf bedankte een jongeman mij voor mijn openhartigheid. Ehm ja, ik denk nog even na of het graag gedaan was.
Daarna begon het angstig afvragen of ik in al die jaren wezenlijk veranderd was. Jammer genoeg geloof ik niet in verandering, enkel in voltooiing.
Woorden met twee navolgende i’s kunnen verradelijk zijn. Niettemin een boeiende denkoefening, die discrepantie tussen verandering en voltooiing.
Jevski (URL) - 16-03-’09 11:06