De stand van zaken.

Sinds ik Versie 8 inleverde bij Zij Die Erover Gaan verkeer ik in een staat van totale lethargie. U kent dat wel. Zuchten. Voor je uit staren. Rondjes door de kamer slenteren. Een harddisk van 1 terrabyte installeren. Halve liters bier in de Albert Hein gaan kopen en alle vrouwen die je op de terugweg tegen komt in hun kont knijpen. We’ve all been there. Daarna de brievenbussen in de Seinwachterstraat volpissen. En dan weer diep zuchten.

Kortom, ik verveel me. Ik verveel me. Ik verveel me.

Niet dat er niks te doen valt, nee, ik ben megadruk met vanalles regelen voor dit en dit en dat en dat. En ik moet twitteren natuurlijk, heel veel twitteren. En terwijl ik dat allemaal doe, verveel ik me.

Er is een omslagontwerp. Dat ik nog even niet ga laten zien maar waarover mijn moeder zei: “Zo.”

Er is een auteursfoto. Die ik nog even niet ga laten zien maar waarover mijn moeder zei: “Hmm.”

Er is een verkoopsbrochure. Die ik niet ga laten zien maar waarover mijn moeder zei: “Hmm. Zo.”

Dus dat belooft het beste.

Ik vraag me af of het de boek-is-geschreven-blues is. En wat voor soort blues mij straks zal overvallen, wanneer ik Versie 8 terug krijg.

Naam

E-mail (optioneel veld)

URL (optioneel veld)

Reactie

Reactiemoderatie staat aan op deze site. Dit betekent dat je reactie niet zichtbaar zal zijn, tot deze is goedgekeurd door een beheerder.

Persoonlijke info onthouden?
Ja, onthoud mij met een cookie.

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.