De doden in mijn adresboek.

Vanochtend ging ik door mijn adresboek, ter samenstelling van een lijstje vrienden, kennissen, ex-collega’s, familie en andere lui die ik ooit goed genoeg gekend kan hebben om ze straks door middel van een ouderwets potje emotionele chantage tot aanschaf van Het Boek te dwingen.

Ik heb 2580 contacten in mijn adresboek zitten, zo bleek. Na selectie hield ik er een dikke 300 over. Bij nader inzien bleken drie leden van dat lijstje dood te zijn.

Ik heb getwijfeld of ik hen definitief moest wissen of niet. Ik dacht aan hun e-mail accounts. Eentje gebruikte Hotmail. Zou iemand de moeite hebben genomen hem af te sluiten? Of zweefde die mailbox ergens rond, een stip aan de virtuele horizon. Liep hij willoos vol met spam, of was de limiet al bereikt en werden die enkele vergeefse berichten van slecht geïnformeerden of ongelovigen beantwoord met een zakelijke boodschap van de Mailer-Daemon?

Ik herinner me dat mijn vader tot lang na zijn overlijden emails bleef ontvangen van een man met wie hij in contact was gekomen bij het samenstellen van de familiestamboom. Achteraf bekeken hadden we gewoon door kunnen gaan met het beantwoorden van zijn vragen. Ze hadden elkaar nooit ontmoet, mijn vader had nog jaren virtueel kunnen leven. Maar dat was niet het soort troost waar wij veel aan gehad zouden hebben.

Dus ik heb ze gewist. De Mailer-Daemon heeft al werk zat.

Naam

E-mail (optioneel veld)

URL (optioneel veld)

Reactie

Reactiemoderatie staat aan op deze site. Dit betekent dat je reactie niet zichtbaar zal zijn, tot deze is goedgekeurd door een beheerder.

Persoonlijke info onthouden?
Ja, onthoud mij met een cookie.

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.