Hoe moet het nu verder met die arme identiteit van me?

De anonimiteit waarop ik kon bogen in de beginjaren van ivovictoria.com zijn definitief voorbij. Ik bedoel: mijn eigen moeder schreef zich in voor de Grote Ivo Victoria Nieuwsbrief (bij emailadres vulde ze in: ‘gekend’), net als mijn meettante. En mijn zussen. En mijn broer.

Daar ga je op slag van nadenken. En dat was niet de bedoeling. Sterker nog, ik ben ooit beginnen schrijven om minder te moeten nadenken. Dat is wat ik hier doe. Ik schrijf en ik publiceer. Ik schrijf omdat ik anders eeuwig blijf denken en ik publiceer om alle overwogen mogelijkheden te vergeten.

Het is uiteraard mijn eigen schuld. Maar ondertussen begint in mij een vraag te woekeren. Wie ben ik nu eigenlijk en wie denk ik dat ik ben? Yep, dat is die van 1 miljoen.

Toen belde een journalist van Adformatie. Of ik wilde meewerken aan een profielschets voor hetvolgende nummer want een cultureel ondernemer/marketeer die ook nog met een roman ging debuteren, dat vonden ze wel wat.

En voor ik het wist had ik toegezegd. Want een sukkel, dat ben ik zeker.

Naam

E-mail (optioneel veld)

URL (optioneel veld)

Reactie

Reactiemoderatie staat aan op deze site. Dit betekent dat je reactie niet zichtbaar zal zijn, tot deze is goedgekeurd door een beheerder.

Persoonlijke info onthouden?
Ja, onthoud mij met een cookie.

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.