Vooruitgang is een keuze.
Er stapte een man met een hoedje de tram op. Hij trok zijn OV-chipkaart uit zijn broekzak en streek hem langs de scanner. Daarna hield hij de chipkaart voor de neus van de conducteur en wachtte tot die hem zou toeknikken. De conducteur knikte. De man tuitte zijn lippen, knipoogde en stak zijn duim op. Tegelijk. Daarna ging hij zitten.
Dat is het mooie aan oudere mensen. Ze accepteren de vooruitgang niet, ze tolereren ze. Zolang alles kan blijven zoals het was, vinden ze elke verandering prima.
Ik probeer ervan te leren.
Vooruitgang, zijnde evolutie is geen slecht zaak, vermoedt ik. Waar ik geen touw kan aan vastknopen is de richting van die vooruitgang.
Was getekend
Van de Pot Gerukt (E-mail ) (URL) - 25-05-’09 13:42