Les Culs Enflammés sont de retour. (1)
‘Jongens, het is hier fan-tas-tisch!’
De telefoon staat op speaker en het stemgeluid van Solo Loe zweeft zalvend door de kamer, als een orkaan. Glimlachend kijken Polka Paultje en Ivo Victoria elkaar aan. Ze denken hetzelfde.
‘Jongens, echt, een top-plek!’
Solo Loe’s enthousiasme grenst aan het intergalactische en een ervaren Sore Bottom Boy weet pre-cies wat dat betekent.
‘He Loe, te gek man. Maareh, wat voor weer is het daar?’ vraagt Polka Paultje onschuldig.
‘Oh, man, het regent hier ouwe wijven. Helemaal te gek!’ schreeuwt Loe op karakter.
‘Hey en je ligt nu in het zwembad?’ doet Ivo Victoria quasi achteloos.
‘Het is een openlucht zwembad dus dat gaat nu even niet, maar het is helemaal te gek man, verwarmd enzo.’
Haast onmerkbaar vloeit de kracht uit Solo Loe’s stem weg, maar de oren van Polka Paultje en Ivo Victoria zijn geoefend als een doorwinterde paramilitair.
‘Zo, mooi man. En jij bent natuurlijk non stop aan het blowen en zuipen en neuken.’ Polka Paultje deelt de genadeklap uit.
‘Ehm jaaaaaaaa.’ twijfelt Loe. ‘Ehm jaaaaaa, uitermate.’
‘Loe.’ komt Ivo Victoria ter zake.
‘Ja.’
‘Je verveelt je.’
‘Neeneeneenee zeker niet, nee, ik heb een boek bij.’
‘Een boek.’
‘Ja, een boek. Ik heb een boek meegenomen.’
‘Je bedoelt: je hebt jouw boek meegenomen. Of heb je tegenwoordig nog een boek?’
‘Mmmneeeeee, mmmmjaaaaa.’
‘Loe. Je verveelt je.’
‘Neeneeneenee!’
‘Loe. Je bent 1 dag alleen in een villa in de plensende regen in Normandie. Er is niemand anders dan jij. Niemand belt je. Je hebt geen email, geen internet en je spreekt geen Frans. Je verveelt je. Je verveelt je. Je verveelt je.’
‘WAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAH’
Solo Loe’s mentale weerstand breekt als een luidruchtig twijgje.
‘Jongens kom asjeblieft, kom asjeblieft, kom asjeblieft naar hier, ik red het niet meer, ik mis jullie, jullie zijn mijn everything.’
Langzaam trekken Polka en Ivo de wenkbrauwen naar elkaar op en wisselen het soort blik van verstandhouding uit die enkel de grote geesten van deze tijd in hun repertoire hebben.
‘Wij zijn je everything. En?’
‘Hoezo, en?’
‘Wij zijn je everything en...? Kom op, zeg het dan.’
‘Boys, jullie zijn mijn everything ennnnn.... willen jullie asjeblieft voor 50 euro Afghaan meenemen?’
‘Consider it done.’ Polka gooit de hoorn erop.
Luttele minuten later hebben Polka Paultje en Ivo Victoria hun koffers in de auto gezet en zetten zij op scheurende wijze koers richting het pittoreske Normandie. Ter hoogte van Breda wil Victoria wat vragen maar Polka is hem voor: uit zijn binnenzak tovert hij een bruin stuk magie.
Aan de horizon zakt de zon samenzweerderig weg. Polka trapt het gas in. Het asfalt bromt tevreden. Er is niemand die nog iets kan doen: Les Culs Enflammés sont de retour, et en route!
Met zijn allen op de blaren zitten is beter dan alleen, dat klopt. So-li-da-ri-teit is een chiquer woord daarvoor. Deden de Romeinen vroeger ook. In het schijthuis.
FrankiePebbles - 09-06-’09 13:25