Hangouders.

Wij staan hier. Met onze handen in onze zakken. Wij hangen op dit plein en we veinzen desinteressse. Omdat dat staat. Omdat dat ons staat.

We slenteren een eindje, we gaan zitten op een bank. Ginds speelt onze toekomst en wij zijn bang. Maar dat kunnen wij nu niet zeggen, dat is ons gedeeld geheim; het houdt ons samen, als verdroogde lijm.

Hier staan we. We knikken elkaar toe. Is het bemoedigend of solidair, is het bluf of is het flair – niemand die het weet en wij al helemaal niet. Wij wilden hier niet staan, wij zijn hier gebracht door dat wat gisteren de toekomst was.

We dragen zonnebrillen. We kijken elkaar aan. Ginds gilt de toekomst – er zit zand in haar oren en ze wil een bjenaan.

Ik zweer u: met wat harde returns op de juiste plaatsen had dit een gedicht kunnen zijn. Dus dat was op het nippertje.

Naam

E-mail (optioneel veld)

URL (optioneel veld)

Reactie

Reactiemoderatie staat aan op deze site. Dit betekent dat je reactie niet zichtbaar zal zijn, tot deze is goedgekeurd door een beheerder.

Persoonlijke info onthouden?
Ja, onthoud mij met een cookie.

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.