Er zijn te veel spaarkaarten op deze wereld.
De man voor me moest 11,20 euro betalen. Na vijf pogingen had hij zijn pinpas op de juiste wijze door de lezer gehaald. Toen tikte hij de verkeerde pincode in. De kassajuffrouw keek hem strak aan terwijl ze zijn beoogde aankopen aan de kant schoof.
Het is een van de vele tragedies van onze moderne tijd: je bent niemand, tenzij je de juiste pincode bezit. De man overwoog geen tweede of derde poging. Hij stopte de bankpas in de zak van zijn lange regenjas, schudde het hoofd en vertrok.
Ik was aan de beurt. De kassajuffrouw glimlachte. Een fris geschoren blanke man van halverwege de dertig – het kon niet anders of daar stond een werkende pinpas voor haar.
“Vijftig euro dertig” zei de kassajuffrouw.
Mijn pinpas deed het.
“Wilt u de bon?”
Ik wilde de bon. Op slag werd ze overmoedig.
“Hebt u een Rocks' spaarkaart?”
Ik bedankte vriendelijk.
“Geen interesse?”
Ik zei: “Het spijt me. Er zijn te veel spaarkaarten op deze wereld.”
Daarop barstte de kassajuffrouw uit in een helse bulderlach. Dat was een goeie, dat was eentje die je niet vaak hoorde en al helemaal niet van iemand wiens pinpas het deed. En het was nog niet eens negen uur in de ochtend, wie wist wat voor sensationeels deze dag nog voor haar in petto had.
Ik stapte in de auto en reed weg. In het midden van het kruispunt stond de man zonder pincode op een berm. Hij sloeg geen acht op de wachtende auto’s die hem omsingelden. Hij keek omhoog, zoekend. Zijn voorhoofd blonk in de ochtendzon. Toen de auto’s groen licht kregen, stak hij over. Hij bleef omhoog kijken.
Vandaar dat ik mijn brood zelf bak en mijn groenten zelf teel. Mijn rookwaren moet ik jammer genoeg wel aankopen, maar tot hiertoe is mij bij deze aankoop nog nooit een spaarkaart aangeboden.
Was getekend
Van de Pot Gerukt (E-mail ) (URL) - 03-07-’09 08:38