Een mens zou nog vergeten dat hij afgelopen weekend op Lowlands stond.
En dat ging zo. Een uurtje voor ik op moest, ging ik backstage met twee biertjes. Om even tot rust te komen. Ik ging zitten op een stoel en dronk de biertjes. Daarna realiseerde ik me plots in alle hevigheid dat ik zo op Lowlands moest optreden. In geen tijd was ik bloednerveus. Daar zat ik, alleen, op een stoel, met nog een zenuwslopend uur te gaan. Het bier was op.
Een kwartiertje voor showtime – Robert Vuijsje was al bezig – dacht ik: ‘Hey weet je wat? Ik gooi snel mijn tasje in een kluisje want anders moet ik het bij me houden en dan zal je altijd zien dat de telefoon gaat terwijl je staat op te treden en dat is zo genant.’ Dus ik stak mijn tasje in een kluisje en stelde de code in waarmee ik het later weer zou kunnen openen.
Toen dacht ik: ‘Hey wacht effe. Mijn boek zit in mijn tasje.’ Ik liep terug naar het kluisje en draaide de knoppen in de juiste stand om het te kunnen openen. Toen bleef het kluisje dicht. Ik had een hele makkelijke code gekozen (A321 als u het wil weten want die kies ik nooit meer) dus die was goed. Alleen het kluisje niet. Het kluisje was niet goed. Het kluisje was stuk. Goed. Dat was dus 15 minuten voor ik op moest. Ik werd er vreemd genoeg niet rustiger van. Dat had vast wat te maken met het feit dat het boek in mijn tasje het enige boek was dat zich in Biddinghuizen bevond.
Vijf minuten voor ik op moest, kwam een productiejongen van Mojo met een loper voor het kluisje. ‘Ja,’ zuchtte hij. ‘Dat is de enige loper voor alle kluisjes op Lowlands’. Dus wat dat betreft verkeerde mijn boek in goed gezelschap.
Daarna stond ik zo stijf van de adrenaline dat ik als een gek het podium opstormde en headbangend uit het boek voorlas totdat de menigte gek werd. Jaha, mensen. Solo Loe ging pogoën, Charis gooide haar slipje op het podium, Het Meisje was zo opgewonden dat ze vergat te zwaaien en Lowlandsdirecteur Eric van Eerdenburg had de tranen in zijn ogen toen hij het -1 exemplaar van het boek in ontvangst mocht nemen. Kortom, na afloop moest ik door de beveiliging ontzet worden. Toen ik uiteindelijk weer backstage was geraakt, stonden daar allemaal bloedmooie vrouwen op mij te wachten en ze vroegen of ik champagne met hen wilde drinken. Dat moet niet goedkoop geweest zijn voor de Lowlands organisatie maar het was wel goed geregeld.
Stardom calls.
Was getekend
Van de Pot Gerukt (E-mail ) (URL) - 27-08-’09 11:03