Mezzo.
De weg van Brussel Centraal naar de VRT is welbeschouwd niets meer dan een lange rij nachtwinkels, af en toe onderbroken door een Turkse bakker, een paar ingeslagen ruiten of een wasserette. Soms ook een wasserette met twee ingeslagen ruiten waar ze on the side brood verkopen. Ik heb niets tegen de multiculturele samenleving, sterker nog: ik ben er een exponent van. Maar men kan bezwaarlijk ontkennen dat de invloed van de multiculturele samenleving op onze steden vanuit esthetisch oogpunt in sommige gevallen vernietigend is.
Ik hoor u al sputteren: en de fermettes dan, die hebben we toch gewoon zelf bedacht!? En u hebt gelijk. Ik zwijg erover.
Dit enkel om te zeggen dat ik met de taxi van Brussel Centraal naar de VRT reed. Daar deed ik een interview voor het radioprogramma Mezzo dat vandaag of morgen wordt uitgezonden – ze wisten het nog niet maar ze komen er vast uit. dat ondertussen ook is uitgezonden. U kan het hier beluisteren.
Toen ik terug naar het station werd gereden, kloeg de taxichauffeur over het verkeer. Net zoals de chauffeur die me bracht dat gedaan had. Maar ik had geen problemen met het verkeer. Ik genoot. Het voelde als thuis komen. Er werd links ingehaald, rechts afgesneden, er gingen raampjes open, mensen riepen, mensen lachten, mensen die hun richtingaanwijzers gebruikten werden uitgelachen en ik had nog uren op dat heerlijke Meiserplein kunnen rond zigzaggen om te kijken of we echt niemand zouden raken. Het Meiserplein, lieve Nederlanders, is een soort open vlakte, vlakbij de VRT waar verkeer uit 8 verschillende richtingen samenkomt en bij de gratie Gods ook weer een nieuwe richting kiest en vindt en niemand weet hoe.
Het verkeer in Brussel was al van Serie A niveau en het wordt steeds beter. Er zijn mensen die het gevaarlijk vinden. Ik ervaar het als harmonieus. Organisch. Het zal aan mij liggen. Tenminste, dat hoop ik.
Bij aankomst in Amsterdam, trof ik de chauffeur van TNT bij de voordeur aan. Hij gaf me dit. Sympathieke man.
ik zeg nog maar eens: wow!
jacq (URL) - 17-09-’09 10:02