Wintertuin Festival, een achterstallige impressie.
1. Walter en ik gingen samen met de trein. Dus wij gingen in een coupé zitten, trokken onze iPhones en begonnen te twitteren dat we samen in de trein zaten. Anderhalf uur en een slordige zeven euro aan nieuwe iPhone-apps later stonden we op de kruising van de Groesbeekseweg en de Archipelstraat te Nijmegen. Daar moesten wij helemaal niet zijn, zo leerde Google maps ons. Sterker nog: er waren weinig plekken in Nijmegen waar wij zo hard niet moesten zijn als de kruising van de Groesbeekseweg en de Archipelstraat. Walter googlede een taxi en even later waren wij alsnog waar wij moesten zijn. Een tip voor als u bus 8 neemt vanaf Nijmegen Centraal: halte Burchtstraat bestaat niet.
2. Ik liep het podium op, ik deed mijn move en de rest ging vanzelf. Gisteren was ik in Brussel en ik praatte er met een studente die ik ga helpen met haar eindwerk proza. Ik had, vond ik, best veel goeie tips. Maar ik ben vergeten haar te vertellen over het belang van een goeie move alvorens aan een literaire voordracht te beginnen. Ik heb een hele goeie move, dat bleek in Nijmegen nog maar eens.
3. Nadat de optredens waren afgelopen volgde de show-down met Het Meisje. Er kwam bier bij kijken en ik kreeg alle personages van haar blog voorgesteld.
‘Kijk,’ zei ze. ‘Dat is Maus. En daar loopt de huisgenote.’
‘En de Hooiman?’ vroeg ik. ‘Is die er ook?’
‘De Hooiman bestaat niet,’ zei Het Meisje. Ze leek zelf ook een beetje teleurgesteld. Daarna kwam er nog meer bier en toen ook D’n Lee arriveerde, dreigde de avond in een noodtempo op legendarisch af te stevenen totdat ik mezelf eraan herinnerde dat ik de volgende dag ook nog dronken moest worden op de grote Maaike Schutten zondagmiddagsushiborrel. Dus ik droop af naar het hotel, een wel heel flatterend overstatement voor de dump die men in Nijmegen het City Park Hotel noemt.
4. De balans van de avond: ik treinde met Walter, ik las voor met Maartje Wortel en Pia de Jong, ik schudde de handen van Nico Dijkshoorn, P.F. Thomese en Saskia De Coster, wiens politieke speech ik beluisterde nadat Walter de zijne had gedaan en voordat Joeri Vos die twee ondanks hun respectievelijke zeer verdienstelijke pogingen helemaal van het podium speechte, ik kletste vrijblijvend met Els Moors, Rutger, Miss Yvy, Zjack – die mij haar boek deed hersigneren omdat ik het de eerste keer niet goed genoeg gedaan had, hallo – ik groette Nasja Covers die ik daags nadien op station Den Bosch compleet zou negeren omdat ik te katerig was om sociaal te zijn (sorry Nasja!) en daarna stortte ik in op een bed in een derderangs hotel waar ik op een jaren ’70 tv de herhalingen van de voetbalsamenvattingen probeerde te zien, alleen bleef de bal onzichtbaar omdat hij sneller ging dan de resolutie van het scherm kon bevatten. Kortom, topweekend en de sushi van Maaike Schutten op zondag was zo goed dat ik Lola maar heb tegengehouden toen ze kleine T. in elkaar wilde gaan rammen. Dat kan altijd een volgende keer nog.
de hersignering behoeft dringend een antwoord. Ik lijk niet op mijn foto volgens jou. Dat is voer voor ijdeltuiten.
Zjack - 01-12-’09 12:27Bij deze een herkansing om het goed te maken. ;)