Het tragische lot van nieuwe vriendjes.
Er was een vriendinnetje van Liefje jarig en wij gingen naar het feestje. Omdat ze jarig was, maar vooral omdat het vriendinnetje een nieuw vriendje had en dat zouden wij nu kunnen zien. Wij kwamen binnen, zoenden het vriendinnetje, schudden het vriendje hartelijk de hand en gingen vervolgens bij de vriendinnen van Liefje zitten om het nieuwe vriendje te bespreken. Het nieuwe vriendje zat aan de andere kant van de tafel en keek zoals nieuwe vriendjes kijken. Alleraardigst.
In de loop van de avond werd duidelijk dat het nieuwe vriendje in een wereld vol beroemde mensen leefde. Zelf was hij slechts berucht-van-horen-zeggen. Zo ging ik naar huis in de wetenschap dat ik nu twee handdrukken verwijderd was van iemand die ik bewonder. Het is mijn overtuiging dat je nooit je helden moet willen ontmoeten. Een overtuiging die geworteld is in een verblindende angst. En nu kwam het allemaal behoorlijk dichtbij.
’s Nachts droomde ik van het nieuwe vriendje van het vriendinnetje van Liefje. Ik stond bij de bar en hij kwam op me af.
‘Zo’ zei hij. ‘Ik hoor dat jij in de muziek werkt?’
Ik bevestigde dat.
‘Nou, ehm’ aarzelde hij.
Ik keek hem welwillend aan.
‘Weinig mensen weten dit, maar ik ben een niet onverdienstelijk zanger,’ zei hij. ‘En ik schrijf mijn eigen songs.’
Ik voelde hem komen.
‘Dusssss,’ zei het vriendje. ‘Zou ik je misschien eens een demo mogen opsturen ter beoordeling?’
Ik dacht na. In de ogen van het vriendje gloeide hoop.
‘Ok,’ zei ik. ‘Maar alleen als je er een aan jezelf geadresseerde en voldoende gefrankeerde envelop bij voegt.’
In deze droom vond ik dat een ontzettend grappig antwoord van mezelf.
en niet alleen in je droom
patrick - 07-04-’10 11:18