Nobele onbekende.

De laatste keer dat ik als zanger optrad voor een levend publiek was op 25 september 2005 tijdens een huiskamerconcert in Berchem alwaar een nobele onbekende genaamd Milow mij moeiteloos van de eikenhouten vloer speelde. Een dikke maand later startte ik dit weblog.
Eerder schreef ik daarover op deze plek: ‘Toen ik mijn gitaarkist in de auto zette, besloot ik te kiezen voor de makkelijkste manier om niet te falen: stoppen met proberen.'
Een bedenking die, als ik mij niet vergis, in verkapte vorm nog Hoe ik nimmer... gehaald heeft. Voor wat het waard is.

Dit alles geheel terzijde want de voorbije dagen heb ik weer dagelijks de gitaar ter hand genomen om te oefenen op het liedje dat ik vanavond ga zingen met Ocobar tijdens de voorstelling van De Muur on Tour. Deze keer mag ik de nobele onbekende uithangen tussen Freek de Jonge, Gerrit Solleveld, Mart Smeets en Wilfried De Jong in. Helaas heb ik meer ervaring met het leegspelen van zalen dan met het van het podium spelen van helden.

Ook weet ik weer wat de andere reden was om te stoppen met muziek spelen. Om de files te ontwijken vertrek ik rond een uur of twee vanuit Amsterdam zodat ik vanmiddag kan doen wat ik naar mijn gevoel onuitstaanbaar vaak gedaan heb in mijn leven: veel te vroeg arriveren op een plek waar ik niemand ken, en dan wachten op de soundcheck. Zin in!

Naam

E-mail (optioneel veld)

URL (optioneel veld)

Reactie

Reactiemoderatie staat aan op deze site. Dit betekent dat je reactie niet zichtbaar zal zijn, tot deze is goedgekeurd door een beheerder.

Persoonlijke info onthouden?
Ja, onthoud mij met een cookie.

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.