Geheimtip.
Lola Victoria en ik wandelden hand in hand het kinderdagverblijf binnen op de nonchalante edoch hartverwarmende wijze die past bij de vriendschappelijke relatie tussen vader en dochter die wij nu toch al bijna drie jaar zo succesvol cultiveren. De leidster van de groep verwelkomde ons en complimenteerde Lola met haar outfit. What's new. En dan had ze dit keer niet eens haar duikbril op. Ja, je moet durven te blijven verrassen in het leven.
Geroutineerd keuvelden de leidster en ik verder over de uitstraling van mijn dochter toen ons gesprek getorpedeerd werd door een andere moeder.
‘Ja dat doet ik dus nooit, hé, haar goeie kleren aandoen naar de crèche want hoe krijg je ze dan weer terug en ze kruipt voortdurend over de grond en ik had ze een keer een prachtig wit jurkje aangedaan en hoe dat dan terugkwam - nou - en sindsdien weet ik dus één ding heel zeker!' De andere moeder liet een stilte vallen totdat zij onze verzamelde blikken op haar gericht wist.
‘Altijd de al-ler-oud-ste kleding aan naar de crèche.' Ze fluisterde. Dit was niets minder dan een geheimtip, zoveel was duidelijk.
Ik keek naar Lola. Ik keek naar háár dochter. Ik zweeg.
Triomfantelijk.
precies!
marcel (E-mail ) - 21-05-’10 10:43