Het droeve lot van de Facebook-zeurpiet.

Geen idee of het in Vlaanderen al speelt maar in Nederland is het nu volop bon ton om gekweld je Facebook-verslaving te uiten en er met de nodige dramatiek afscheid van te nemen. Mensen als filosofe Stine Jensen, dichter Menno Wigman of schrijver Joost Zwagerman gingen u voor. De verwoestende druk om te posten, de dwangmatige zucht naar erkenning, het gevoel te MOETEN inloggen – Facebook is heroïne voor de ziel, zoiets.
Het zal wel weer aan mij liggen, maar ik vind het een beetje zielig. En aandoenlijk. Maar wanneer ik er middels een bovenmatige krachtinspanning in slaag om dit gedoe ernstig te nemen stel ik vooral vast dat er één element in dit hele debat over het hoofd wordt gezien.

Ik ben ondertussen al bijna tien jaar als Ivo Victoria actief op het internet. Nog van voor ik met dit weblog begon. Eerst omdat ik het leuk vond, daarna omdat het internet mij middelen in handen gaf om te doen wat ik graag doe: schrijven, muziek ontdekken, interesses delen. Hou dat woord ‘middel’ even vast. Ik wilde geen online identiteit opbouwen of erkenning krijgen. De identiteit is geboren door wat ik op het internet deed. Het was dus een gevolg, geen doel.
 Toen ik na jaren webloggen, twitteren en facebooken een roman uitbracht, bleek dat ik zomaar een soort van publiekje had opgebouwd, dat deels ook dat boek ging kopen. Veel mensen noemden dat 'slimme marketing' - maar zo is het niet gegaan.
Een uitvergrote versie van dit mechanisme is iemand als Nico Dijkshoorn, die al veel langer het internet gebruikt om te doen wat ie graag doet en daar nu, in combinatie met de traditionele media, de vruchten van plukt – mooi meegenomen voor Nico, en verdiend.

Ik kan mij niet van de indruk ontdoen dat met name een groot deel van de recente social media gebruikers deze media op een heel andere manier benaderen, namelijk: als een doel op zich. Ze posten niet omdat ze iets willen vertellen, maar om er reacties op te krijgen. Ze delen niet omdat ze het fijn vinden andere mensen op iets moois te wijzen, maar om complimenten te krijgen voor hun vondst. Tot deze lichting behoren een enorme schare artiesten uit allerlei kunstdisciplines die opzichtig profilering nastreven waaruit erkenning moet volgen waaruit verkoop van hun product moet volgen. Tja. Dan wordt het inderdaad heel vermoeiend. En frustrerend. Want het publiek doorziet hun behaagzuchtige gedrag met gemak en hoe harder zij hun best doen, hoe minder geloofwaardig ze worden - en dus hoe verder ze van hun doel verwijderd raken. De paradox van succesvol gebruik van social media (wat je onder 'succesvol' ook moge verstaan) zit 'm nu net in het feit dat hoe harder je probeert succesvol te zijn, hoe ongeloofwaardiger je wordt, hoe minder succesvol je bent, en hoe harder je gaat snakken naar elk duimpje of elke retweet. Deze mensen zijn niet verslaafd aan Twitter of Facebook. Ze zijn verslaafd aan hun eigen ego.

Ik zou zeggen: concentreer je op wat jij wil doen in het leven, en doe het oprecht, met liefde en passie. Als het internet je daarbij kan helpen, gebruik het dan. Indien niet, dan niet. Geeft niks. En het scheelt een hoop gezeur – in uw hoofd, en aan het mijne.

Mooi gezegd! En laat het fb-bashen nu maar achter de rug zijn. Marjolein (E-mail ) (URL) - 20-04-’11 11:01

ik vind 't zo'n gezeur 'FB verslaving', viel me ook tegen van Zwagerman Ruul - 24-08-’11 13:56

Beste Ivo,

Ik vind dit absoluut waar. Mensen/artiesten/bedrijven moeten social media inzetten als een middel, niet als een doel. Ik volg nu zelf net een opleiding Commerciële Economie, ik wordt door elke docent doodgegooid met het feit dat social media o zo belangrijk is.

Volgens mij vergeten zij dat het gewoon een vorm van communiceren is en niet dé nieuwe revolutionaire manier om in een keer een miljoenenpubliek onbetaald te bereiken.

P.S. Ben op je blog terecht gekomen via een tweet van Roaland Stekelenburg; info voor je trafficsources. Rick Lamers (URL) - 27-09-’11 23:24

(optioneel veld)
(optioneel veld)

Reactiemoderatie staat aan op deze site. Dit betekent dat je reactie niet zichtbaar zal zijn, tot deze is goedgekeurd door een beheerder.

Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.

Alle teksten op deze site zijn auteursrechterlijk beschermd.
Geen reproductie op welke wijze dan ook zonder toestemming van de auteur.