Hoorspel Hoger Honing + Nooit meer slapen.

Deze week schrijf ik elke dag een verhaaltje op basis van de actualiteit voor het VPRO Radio 1 programma Nooit Meer Slapen, en dat draag ik dan in het holst van de nacht op de radio voor. Lekker hoor. Maar je kan ook gewoon de volgende dag de podcast luisteren, of het verhaaltje op deze plek komen na lezen.

Afgelopen zaterdag vond in de Minard Schouwburg te Gent een hommage plaats aan De Bezige Bij Antwerpen door zowat alle auteurs die daar werden en worden uitgegeven, onder de titel Hoger Honing. Ik kon er helaas niet bij zijn maar maakte dit bescheiden hoorspel van een fragment uit Dieven van vuur, dat op die avond werd afgespeeld.

Longlist Libris Literatuur Prijs.

Dieven van vuur staat samen met 17 andere boeken op de longlist van de Libris Literatuur Prijs 2015. Blij mee.

Sniper.

Voor het VPRO Radio 1-programma Nooit Meer Slapen schreef ik (net zoals negen andere schrijvers) een kerstverhaal, dat ik tevens zelf insprak. Het is getiteld Sniper en het wordt vanavond uitgezonden. Na uitzending kan je het verhaal HIER nalezen en/of herbeluisteren.

Verder ga ik maar eens wat vakantie nemen, wat dacht je daarvan? Vanaf 5 januari ben ik hier weer.

Bahamontes.

Wat De Muur en Soigneur in Nederland doen, doet Bahamontes in Vlaanderen: eer betonen aan de edele wielersport middels een prachtig vormgegeven blad vol wonderlijke verhalen en fenomenale fotografie. Sinds gisteren ligt de nieuwste editie in de winkel (ook in Nederlandse boekhandels te bestellen) en daarin staat onder meer een kort verhaal in van mijn hand getiteld Chasse Patate. Het gaat over seks (en wielrennen). Nou, dan weet je het wel.

In de Standaard over De Bezige Bij Antwerpen.

Het was een raar dagje gisteren. Om half acht 's ochtends werd ik bij het ontbijt gebeld en door een journalist van de VRT Radio op de hoogte gesteld van het verdwijnen van mijn uitgever. Daarna ging ik over tot het uitgebreid vieren van Lou Victoria, die drie werd. Tussen het zingen en chocoladecake eten door, deed ik wat bij Hautekiet, stond de VPRO Nooit Meer Slapen te woord, en schreef een opiniestuk dat vandaag in De Standaard staat. KLIK HIER.

Vanochtend stond ik op en ik wilde slechts één ding: schrijven.

In Hautekiet over De Bezige Bij Antwerpen.

Mijn uitgever, De Bezige Bij Antwerpen, dreigt te verdwijnen. Dit zei ik erover in De Minuut bij Hautekiet op de Vlaamse Radio 1 vanochtend:

Het is natuurlijk altijd supertof om uit de krant te vernemen dat je uitgeverij ophoudt te bestaan maar geloof het of niet: er zijn ook negatieve aspecten aan het verdwijnen van de Bezige Bij Antwerpen.
Men schrijft dat De Bezige Bij Antwerpen de enige echte literaire uitgeverij van Vlaanderen was. Een kandidaat voor understatement van het jaar: het is een van de enige uitgeverijen in de lage landen die zich nog met uitgeven bezig houdt zoals het is bedoeld: mooie boeken maken, met liefde, en aandacht en ambacht. Geen bandwerk van voorspelbare paperbacks die lijken te zijn geredigeerd met de Word spellingscontrole maar boek per boek, kijkend naar inhoud, vorm, bladspiegel, formaat, met mensen die van literatuur houden en – het is zeldzamer dan je denkt in de uitgeefsector – er ook echt iets vanaf weten.
In de krant zegt de WPG-baas dat ‘Men zich zal beraden over welke auteurs uit het fonds men aan boord houdt’. Bedankt voor het meedenken WPG-baas, maar dat zal ik toch echt zelf wel bepalen.

Ome Lex in De Morgen.

Vandaag in de boekenbijlage van De Morgen: een hele pagina over Ome Lex, de hoofdfiguur uit Gelukkig zijn we machteloos, en meer bepaald over de gelijkenis tussen Ome Lex en acteur Dirk Roofthooft. Dit alles in de rubriek Fictief personage, echt bestaan. Inclusief een geweldige illustratie door Brecht Evens die ik maar wat graag aan de muur van mijn werkkamer zou willen - misschien moet ik hem vragen aan Sinterklaas.

Nieuw kort verhaal, Ons erfdeel.

In de Vlaamse app E-boeken in de bib is sinds kort gratis een nieuw kort verhaal van mijn hand te lezen met de titel Sterk ruikende verpakkingen. Ikzelf vind dat een van mijn sterkste titels tot op heden, maar dat zegt niets over de kwaliteit van het verhaal ben ik bang. Of wel. Nu ja, je kan het dus lezen.

In het laatste nummer van Ons Erfdeel stond nog een nagekomen recensie van Dieven van vuur. Een prima, uitstekend onderbouwde recensie overigens, wat dat betreft misschien wel de beste analyse die u van Dieven van vuur kan lezen (en dan heb ik het niet over het waardeoordeel, dat tot mijn genoegen wel positief is: ‘Een complexe, intrigerende en belangwekkende roman’.)