Groningen (4): laat ik eens iets voorspellen waarmee ik op mijn bek kan gaan.
Ik zat te eten. Alleen. Heerlijk. Nadat ik een half uurtje tegen niemand had moeten praten werd ik vervoegd door de manager van Kyteman en de beste DJ van Nederland. Geen straf.
Kyteman wordt nadrukkelijk genoemd als winnaar van de Popprijs die een kwartier nadat ik dit stukje gepost heb wordt uitgereikt. De winnaar van de Popprijs is altijd een groot geheim. De afgelopen maanden had ik de eer en het genoegen te zetelen in het management team van de organisatie van EuroSonic Noorderslag. Dat MT bestaat uit vijf mensen. Van wie er één wist wie de Popprijs ging winnen. En dat was ik niet.
We keuvelden wat vrijblijvend en toen besloot ik het onderwerp ten berde brengen.
‘Zo, jij zit er wel heel relaxed bij.’
‘Vanwege de Popprijs bedoel je?’ vroeg de manager van Kyteman.
‘Ja,’ zei ik. ‘Vanwege de Popprijs.’
De manager van Kyteman keek opzij, naar de beste DJ van Nederland terwijl hij zei: ‘Nou, volgens mij wordt het Johan.’
‘’t Is prima te rijden toch, Hamburg – Groningen?’ voegde ik voor de zekerheid nog toe. Want Kyteman zou vanavond een TV-optreden in Hamburg doen.
‘Zeker, het is prima te rijden,’ zei de manager van Kyteman. De blik bleef strak op de beste DJ van Nederland gericht. Rond zijn lippen speelde een lachje.
Nu ken ik de manager van Kyteman al enige tijd. Zoals u hier kan lezen. En ik ken dat lachje. Wanneer dat lachje rond zijn lippen gaat spelen, dan is de manager van Kyteman in zijn nopjes. Maar sinds ik het onderwerp ter sprake had gebracht, had hij me niet één keer aangekeken. Dat is wat mensen doen wanneer ze liegen. Dus.
‘Nou,’ zei ik. ‘Dan hoop ik dat wij straks heel hard om dit gesprek zullen kunnen lachen.’
Toen begon de manager van Kyteman wat te griniken. Terwijl hij met zijn vork in een leeg bord prikte.